Thursday, October 5, 2017

විජයාවතරණය 2k17 - කෙටි කතාව





රුවල් නැව ලතාවකට සමුද්‍ර දිය මත උස්පහත් වේ. නැවේ සිදුවන ලාලිත්‍යමය චලිතය නැව් වැසියන්ට ආශ්වාදයක් ගෙන නොම එන බව උන්ගේ විඩාපත් මුහුණු වලින් පෙනේ. මහා ගිනි මද්දහනක අහස්කුස අරක් ගත් සූර්ය දෙවියන් තම චණ්ඩ දින කිරණ නැව් වැසියන් මත පතිත කරනුයේ කිසිඳු අනුකම්පාවකින් තොරවය. ඒ චණ්ඩ කිරණෙන් ඔවුන් මුදා ගැනීමට සමත් කුඩා වළා රොදක්වත් අහස්කුස තුල නොතිබූ බැවින් මුලු ගුවන් තලයම තද නිල් පාටින් බබලන්නේ වෙයි. මේ ගෙවීයනුයේ තමන් මහා සමුද්‍රය මැද ගත කරන සත්වන දිනය බව විජය කුමරුගේ ගණනයට හසු වෙයි. පුරා සත් දිනක් මහා සාගරය මැද කිසිඳු අහරකින් තොරව ජල පානයෙහි පමණක් යෙදෙමින් යන මේ ගමන නිම වන්නේ තම මරණයෙන් විය නොහැක්කේද?
විජය කුමරු තෙමේ තම පිරිස දෙස නෙත් හෙළීය. ඔවුන් සියලුදෙනා රුවල් නැවේ තැනින් තැන වැතිර හැකි පමණින් තම මුහුණු දින කිරණින් ආරක්ෂා කරගැන්මට අලස උත්සහයක යෙදෙන්නේ නිල් අහස් තලය දෙස හෙලා සිටින හිස් බැල්මක් සමගිනි. සත් දිනක් තිස්සේ ජල පානයෙන් පමණක් දිවි ගෙවන උන්ගේ මුහුණු චන්ඩ හිරු එළිය කරන කොට ගෙන කලුම කලුවෙලාය. නිසි නින්දක් නොලැබූ හෙයින් ඇස් පතුලට ගිලී ගොස්ය. දිවා රෑ මුලුල්ලේ ලුණු මිශ්‍ර මුහුදු සුලඟට නිරාවරණය වූ තොල් පැලී ගොස් පැලුම් පාරවල් වල ලුණු බැඳිලාක් මෙන් සුදු පාට වෙලාය. 
තම පුත්‍ර රත්නයත් ඔහුගේ මිතුරන් නඩයත් බමන මතින් කරන්නාවූ නොපනත්කම්, තම රාජ්‍ය බලය අයුතු ලෙස යොදා ගනිමින් රට වැසියාට කරන්නාවූ අසාධාරණකම් නිමක් නොවූයෙන් සිංහබාහු රජ තෙමේ මහත් ලෙස කිපී සිටියේය.එම කෝපාග්නියෙහි කෙලවර වූයේ විජය ඇතුලු සත්සියයක් පිරිස ලාට රටින් පිටුවහල් කිරීමය. ඔවුන් සියල්ලගේ හිස් මුඩු කෙරුණු අතර, යටි කය ඇඳුම හැරෙන්නට අන් සියලු ඇඳුම් ඉවත් කෙරින. ඉන් ඉක්බිති විශාල රුවල් නැවකට නැග්ගවූ එම පිරිස මහ සමුද්‍රය මැද අතරමං කෙරුනේ බීමට යන්තමින් සෑහෙන ජල බූලි ගොන්නක් පමනක් ඔවුන් සන්තක කරමිනි.....
තම පිරිස අතර යම් උද්දාමයක හඬක් යාන්තමට නැගී එන හඬ ඇසුනෙන්, විජය තම දැහෙනෙන් මිදී නැව් තට්ටුව දෙසට අපහසුවෙන් පිය මනින්නට වූයේ පුපුරන්නට ආසන්න වූ තම කෙස් රහිත හිස අත ගාන ගමන්ය. මහා සමුද්‍රයේ එක් අන්තයකින් දූපතක සලකුණක් මෝදු වෙමින් ඇත්තේය. එය දුටු විජයගේ සිතත් ගතත් කිසිදාක නොවුණු තරම් ප්‍රීතියකිනුත් සහනයකිනුත් වෙලුනේය. 

ඔව් .... ඔව් එය දූපතක්ම තමයි.
තමන් පාවී යන්නේ එදෙසටය.

පුරා දින හතක් මහා සමුද්‍රය මැද මංමුලාව ගෙවූ සමය අවසන් කරමින් ඔවුන් නමක් නොදන්නා දිවයිනට පය ගැසූහ. සැබවින්ම පය ගැසුවා නොව දිවයින තම මුලු සර්වාංගයෙන්ම වැලදගත්තෝය. බොහෙ දෙනෙක්ට ඇවිදීමට තරම් ශක්තියක් නොතිබුණෙන් ඔවුන් වැල්ල දිගේ බඩ ගෑවයැයි කිව හැක. සියලු දෙනාගේ මුහුණු වල පැතිර තිබුනේ වචනයෙන් විස්තර කල නොහැකි ප්‍රීති සාගරයකි. ඒ ප්‍රීති සහගත හැඟීම මැද ඔවුන් මවිත කල අපූර්වතම දෙයක් වූයේ අලුත සොයගත් දිවයිනෙහි මුහුදු වැලි වල අරුම පුදුම වර්ණ්යයි. එ වැලි තඹ පාටින් බැබලුනේ වී, පිරිස අතර යම් නොසන්සුන් කුතුහලයක් පැතිර ගියේය. 

"තම්බපන්ණි.......තම්බපන්ණි......
 තඹ වර්ණ ගත් මුහුදු වැලි තම අත්ලවල් අතර සිර කරගනිමින් ඔවුන් මිමිනූහ

"ඔව්.....තම්බපන්ණි" තමාටම මුමුණාගත් විජය තම දෑසට හසුවූ සත්වයා දෙස ඇසිපිය නොහෙලා බලා සිටියේය. ඒ බැල්ලකි. සුදුත් කලුත් බැල්ලකි. බැල්ලක් යනු මිනිස් වාසයක ස්ථිර සඥාවක් බව විජයට වහා කල්පනා වූයෙන්, ඔහු වහා බැල්ල පසු පස යන්නට වූයේ තම පිරිසෙන් මිදෙමිනි.



***************************


බෝට්ටුවෙහි හුන් පොඩි එකෙක් මහ හඬින් මොර දෙන්නට වූයෙන් විජයන්ගේ නින්ද කැඩිනි. බෝට්ටුවේ උන් මිනිසුන්ගේ හිස් මතට කෙලින්ම කඩන් පහත් වන හිරු එළිය පොඩි එකාට දරා ගැනීමට හැකි වන්නේ කෙසේද තමන්ටවත් එය දරාගන්න බැරි කොට, විජයන් සිතුවේය. මෝටර් බෝට්ටුවේ වූ ඉන්ධන අවසන් වූයේ මීට පැය කිහිපයකට පෙරය. හරිනම් තමන් මේ වෙද්දී දකුණු ඉන්දියාව කිට්ටුවට පැමිණි තිබිය යුතුය. නමුත් දුරකින්වත් ගොඩ බිමක සලකුණක් නොපෙනේ. තමන්ට මග වැරදුනාවත්ද ?....තමන් මිරිදිය මසුන් බානා ධීවරයෙක් පමණි. මහ මුහුද මැද යාත්‍රා කරන නැව් කප්පිතෙකු තියා කරදිය ධීවරයෙකු තරම්වත් මුහුද ගැන දැනුමක් නැති තමන් ,  මරණයෙන් යාන්තම් දිවි ගලවාගත් , තුවාල ලැබූ මිනිසුන් හා ගැහැණුන් පිරිසක් රැගත් සරණාගත අබලන් වූ බෝට්ටුවක ප්‍රධානියා වීම අපූරු සිද්ධියකි. බලන බලන අත ඇත්තේ විසල් මහ සාගරයම පමණි. දකුණු කකුලේ වූ කැපුම් තුවාලයත් නලලේ වූ තඩිස්සියත් විටින් විට රිදුම් දේ, ....ඔව් බලන බලන අත මහ මුහුදම පමණි.....තමන්ට මග වැරදී ඇත. ඒ පසු තැවිල්ලත් තුවාලයෙහි වේදනාවත් නිසා ඔහුගේ දෑස් මදින් මද පියවේ.
එක් වරම මහ හඬක් නැගුනෙන් විජයන් නැවත අවදි විය. මෙවර හඬ පොඩි එකාගෙන් නොව නොදන්නා භාෂාවකින් කතා කරනා පිරිමින් සමූහයකගේය. කොයි මොහොතේ බෝට්ටුවට ගොඩවූයේදැයි සිතා ගත නොහැකි ඔවුන් සියලු දෙනා තද නිල් පැහැති නිල ඇඳුමකින් සැරසී සිටී. ඉන් බොහෝ දෙනෙක් අත ගිනි අවි විය.ඔවුන්ගේ ප්‍රධානියායැයි සැක කල හැකි තැනැත්තා විසින් වේගවත් ප්‍රශ්න වැලක්  තමන්  මත පටවයි. නිසැක වශයෙන්ම තමන් ඉන්දියාව ආසන්නයට පැමිණ ඇති විය යුතුය. ඉන්දීය නාවික හමුදාවට තමන් මුණ ගැසී ඇත. කිනම් සහනයක්ද ?.....නමුත් ඔවුන් කතා කරන භාෂාව තමන්ට හුරු නැත්තේ ඇයි ?
නාවික පිරිස විසින් බෝට්ටුව ඔවුන්ගේ භාරයට ගන්නා ලද අතර විජයන් ඇතුලු තිහකට ආසන්න පිරිස නාවික හමුදා යාත්‍රාවට නංගවා ගන්නා ලදී. ඉමහත් කුසගින්නෙන් සිටි ඔවුන්ට ක්ෂණික අහාර වර්ගයක් කෑමට ලැබුනේ නාවික සෙබලුන්ගේ කරුණාව නිසාය. එය දිව්‍යමය රසකින් යුක්තයැයි විජයන්ට සිතුනේ දින කිහිපයක්ම කුසට නිසි අහරක් නොලැබුනු නිසාවෙනි. ස්වල්ප වේලාවක් යද්දී ඔවුන් ගොඩබිමකට ලඟා වූහ. සෙබලුන්ගේ උපදෙස් පරිදි ඔවුන් දැඩි සෝදිසියකට ලක්වූ අතර ඉන්පසු ගැහැණු පිරිමි වෙන් වෙන් වශයෙන් කඳවුරක් තුලට යවන්නට විය. කඳවුරේ මහා තාප්පය මත නොදන්නා භාෂාවකිනුත්, ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙනුත් ලියා තිබුනේ කඳවුරේ නම විය යුතුය.

Sri Lanka Navy .......යාන්තමින් ඉංග්‍රීසි කියවීමට දැන සිටි විජයන් අකුරෙන් අකුර ගැට ගසා එය කියවූයේය. තමන් පැමිණ ඇත්තේ ඉන්දියාවට නොවන බව ඔහු අසල සිටි මොහොමඩ්ට කොඳුලේය


****************************

විජය කුමරු හති ලමින් කුවණ්නාගේ සිරුර මතින් මිදී වැලි පොළව මතට පතිත විය. මීට මද වේලාවකට පෙර හැඳ සිටි සලු පිලි අහසට විසි කරමින්, නිමක් නැති චුම්බනයන්ගෙන් සියොලඟ තෙත් කරගනිමින් , උනුන් විකා ගනිමින් වැලි පොළව හැඩි කල ඔවුන්ගේ කාම සම්භෝගය නිම වුනේ දැන්ය. කුවණ්නාගේ මන බඳින දෑස ඔහුට සෑම විටම ඉඟි කරමින් ආරාධනා කලාය. උඩු කය නිර්වස්ත්‍රව ගත කල මේ යක්ෂ ගෝත්‍රික රැජින මුන ගැසුනු පළමුදා පටන් විජයෙගේ  දෑස් රැඳී තිබුනේ ඇගේ පුන් පියවුරු මතමය. ඒ පියවුරු අතරේ තම මුහුණ සඟවන්නට ලැබෙන අවථාවක් කෙරෙහි ඔහු සිහින දුටුයේය. ඇයද ඔහුගේ තුරුලේ මුලු ගැන්වීමට නොතිත් ආශාවෙන් සිටි බවට සාක්ෂියකි ඔවුන්ගේ මේ අති උණුසුම් පෙම් කෙළිය. එකිනෙකාගෙන් ගලූ දහදිය උනුන්ගේ ශරීර එකිනෙක් අලවා තබන තරම් බලවත්විය. ගතම සුවපත් කල සුරාන්තයකට පසු , ආශාවෙන් මත්ව දරදඬුව ගිය රහසඟයන් කෙමෙන් කෙමෙන් මලානිකව යන පශ්චාත් රති කෙලි සමයේ ,අසල තිබූ ගලක් මතට හිස බර දුන් විජය කුමරුගේ දෑස් පියව යන්නේ සැන්දෑ මද පවන ගෙනෙනා සනීපදායක සිසිලසත් සමගය.ඒ සිසිල් මද පවන මැදින් පොළව දෙදරා යන තරම් ගෙරවුම් හඬක් නගමින් ඔහු වෙත පිනූයේ මහා සිංහ රාජයෙකි. උගේ තියුණු උල් නිය පහරින් බේරීමට විජයට ලේසි පහසු නොවේ. ඌ එල්ල කල වේගවත් පා පහරක් කුමරුවන්ගේ ඇස අසලින්ම ගමන් කලේ උල් වූ නියෙහි වූ දීප්තියෙන් කුමරුන්ගේ ඇස් මොහොතකට අන්ධ කරමිනි. ඒ අඳ බාවයෙන් අන්ද-මන්ද වූ කුමරුන් පය පැකිල බිම වැටුනෙන් සිංහයා තම විසල් මුඛය හයා ගෙන කුමරුවා වෙත වේගවත් පිම්මක් පිනුයේ, කුමරුවාගේ අත් පා සතර උගේ පා සතරට යටත් කරගනිමිනි. උගේ තියුණු විශාල දත් වලින් කුමරුන්ගේ ගෙල විකා හිස කඳින් වෙන් කිරීමට ගත වනු ඇත්තේ තවත් තත්පර කිහිපයක් පමණි. එවිටම කොහෙන්දෝ ආ විදුලි වේගවත් අසිපත් ප්‍රහාරයකින් සිංහයාගේ විසල් හිස දෙබෑ වී ගියේය.

"මොහොතකුදු නොනැවතී දැන්ම වහා පලා යව......"

අසිපතෙහි තැවරුණු සිංහ ලේ පිසදමමින් සිංහ සීවලී බිසව පැවසීය. සිංහයා මරා දමා තම ප්‍රාණය ගලවාදී ඇත්තේ තම දයාබර මෑණියන් බව කුමරුට වැටහිණි. ඇය කවදත් තමන්ට මහත් වූ දාරක ප්‍රේමයෙන් සැලකුවාය.

"යක්ෂ ගෝත්‍රිකයන් තොපව ඝාතනය කිරීමට පිඹුරුපත් අඳින්නේය. ඉක්මන් නොවුනහොත් තොපේ හිස කඳින් වෙන් කරනු ඇත්තේ මේ සිංහයා නොව මෙබිම ස්වදේශිකයන් වූ යක්ෂයන් ය."

සීවලී බිසව විජය කුමරුට අසිපත බාර දුන්නාය. මොහොතකට පෙර සිංහ ලෙයින් නැහැවී තිබූ අසිපත දැන් නැවත දිස්නය දෙන්නට පටන් ගෙන ඇත්තේ එහි මුවහතේ තරම කියා පාමිනි. විජය ආඩම්බරයෙන් අසිපත අහසට එසවීය. එවිටම ඈතින් නැගෙන මහා රණ හඬක් ඔහුගේ සවනත වැකේ. ඒ යක්ෂයන්ගේ රුදුරු රණ හඬයි. පමා වුවහොත් තමනුත් තම පිරිසත් මේ ආගන්තුක බිමෙහි තඹවන් වැලිතලාවේ වැලලී යනු ඇත. ඔහු අසිපත ගෙන වේගයෙන් තම පිරිස සිටි දෙසට යාමට හැරුනේය. හැරෙනවාත් සමගම තියුණු කිනිසි පහරක් ඔහුගේ උදරය පලා කිඳා බැස්සේ ඔහුගේ රුධිරය පීප්ප්යක් මෙන් වගුරවමිනි. .......
විජය මොර දෙමින් තම සිහිනයෙන් අවදිවිය.


****************************


කාලයකට පසු සිත නිදහසේ ඇඳක් මත නිදා ගන්නට ලැබීම නිසාදෝ විජයන්ට සුව නින්දක පහස ලැබිණි. තම රැඳවුම් නිවස්නය පිටතින් නැගෙන යම් ඝෝෂාවක හඬක් සවනත වැකුනෙන් ඔහු ඇඟ මැලි කඩමින් අවදි විය. ඝෝෂාව නැගෙන්නේ තාප්පයට එපිටින්ය. ඔහු තමන් රැඳී සිටි තෙවන මහලේ ජනේලයෙන් පාර දෙස බැලීය. රැඳවුම් නිවස්නය වටා මහා ජනකායකි. ඔවුන් යම් පුවරු වගයක් සහ පාට පාට කොඩි වගයක් උස්සාගෙන මහ හඬින් විරෝධය පායි. ඒ අතර ස්වාමීන්වහන්සේලා විශාල ප්‍රමාණයක් සිටින බවද ඔහුට පෙනින. 

"මුන් ත්‍රස්ථවාදියෝ මහත්තයෝ.....මුන් මියන්මාරෙන් පැන්නුවට පස්සේ හොරෙන් මෙහේ ලැගලා මේ රට අල්ලගන්න හදන්නේ...."

හාමුදුරුවන් වහන්සේ නමක් වේගවත් ස්වරයෙන් පොලිස් නිලධාරියෙක්ට පවසන දෑ විජයන්ට වැටහුනේ නැත්තේ ඔහු දන්නා සිංහල භාෂාවක් නැති නිසාය. පොලිස් නිලධාරියා හාමුදුරුවන් අස්වස්සන්නට මහත් වෙහෙසක් ගන්නා මුත් වටේ සිටිනා අනෙකුත් හාමුදුරුවන් වහන්සේලාත් අව් කන්නාඩි දමා රැවුල් වැවූ තරුණයන් රොත්තකුත් ඔහුට පරුෂ වචනයෙන් බැන වදී. විටෙක හූ තියයි. ඔවුන්ගේ තර්ජනාත්මක හා අපහාසාත්මක වදන් ප්‍රහාර ඉදිරියේ පොලීසිය අසරණව ඇති අයුරකි. වේගයෙන් පියාඹා ආ ගලක් විජයන් රැඳී සිටි වීදුරු ජනේලය කුඩු කරමින් ගේ තුලට වැටිනි. විසිර ගිය වීදුරු කටුවකින් ඔහුගේ නලල් තලය සීරීනි. ඉන් පසු ගල් වරුසාවක් වීදුරු කුඩු කරමින් ඉගිල එන්නට වූයෙන් විජයන් ජනේලය ලඟින් මෑත් වූයේය. පිටත සිටි එකා දෙන්නා තාප්පය මතින් ඇතුලට පැන නිවසට පිවිසෙන්නට තැත් කරයි.

විජයන්ට තම මවු බිමේදී මුහුණ පෑ අබග්ගයන් සිහියට නැගිනි. පරාණ බය නැවත ඔහුගේ සිතට පිවිසිනි. ඔහු වහා දිවගොස් ගෙය පිළිකන්නේ වැසිකිලිය පිටුපස සැඟ විය. නිවස ඉදිරිපස ඝෝෂාව එන්නම එන්නම වැඩිවේ.

"හැංගිලා ඉඳලා වැඩක් නෑ. මේ කඩුව අරන් මරාගෙන පලයන් හැමෝවම.....ඊට පස්සේ මේ රට අපේ...."  
 තියුණු මුවහතින් දිස්නය දෙන කඩුවක් ඔහුට දිගු කරගත් මිනිසෙක් ඔහුට පවසයි. ඔහු කොහෙන් පහත් වුනාදැයි විජයන්ට සිතා ගත නොහැකිය. ඔහුගේ හිස බූගාලාය. ඇඳුම් පුරාණ රජ සමයේ ඇඳුමකට සමානය. ඔහු අත ඇති මුවහත් කඩුව පුරාණ රජ සමයකට අයත් එකක් විය යුතුය.

"බය නැතුව කඩුව ගනින් මිනිහෝ... කුවේණි ඉන්නෙත් අපේ පැත්තේ....."    හිස බූ ගෑ මිනිසා නැවතත් පැවසුවේය.

"මම ආවේ රටවල් අල්ලන්න නෙවී. මගේ පණබේරගන්න. මගේ රටත් මට ඕන නැති කොට මට මොකටද වෙන රටවල්"
විජයන් පැවසීය.

"උඹ නම් මහ මෝඩයෙක් ".....................කියූ තට්ට මිනිසා වත්ත පිටු පස තාප්පයෙන් පැන පලාගියේය. විජයන් තක්බීරි වී එදෙස බලා සිටියේය.

"තමුසේ මෙතන හැංගිලා ඉඳලා මැරුම් කන්නද හදන්නේ"........විජයන්ව කරෙන් අල්ලා සිටුවමින් පොලිස් නිලධාරියෙක් ඔහුට බැන්නේය.

කිසිවක් නොතේරුනෙන් විජයන් තට්ට මිනිසා පැන ගිය තාප්පය දෙසට අත දිගු කලේය.

"ඔව් ඔව් .....මේ යක්කු ඔය පැත්තෙන් එන්නත් පුලුවන්. ඉක්මනට නගිනව පොලිස් ජීප් එකට.".......................පොලිස් නිලධාරියා ඔහුව ඇදගෙන යන ගමන් පැවසීය.

පොලිස් වාහන වලට නැගුණු විජයන් හා ඔහුගේ පිරිස මහා හූ හඬ සහ විරෝධතා මධ්‍යයේ තවත් කොහේටදෝ ගෙන යන්නට විය. සිංහ කොඩි වල සිටි සිංහයා තමන්ට පහරදීමට කොයිවේලේ පනිනු ඇත්දැයි විජයන් බිරාන්ත වී බලා සිටියේය. අනික ඌ නිකම්ම නිකම් සිංහයෙක් නොවේ කඩුව අතින් ගත් සිංහයෙකි. දීර්ඝවූ ඒ ගමන අතරතුර තම පිරිස අතරවූ ගැබිණි මවක් , නිවුන් දරු දෙපලක් මෙලොවට බිහි කළාය.එකෙක් කොලු පටියෙකි අනිකා කෙළි පැටික්කියෙකි. රතට රතේ බැබලෙන මොලකැටි ශරීර කූඩු අලුත් ලෝකයට හුරු කර ගත නොහී උන් බෑඟිරි ගසා හඬයි. විජයන් ආදරයෙන් උන් දෙදෙනා දෙස බලා සිටියේය.  

"මුන්ට ජීවහත්ත යි , දිසාලා යි කියාලා නම් තියමු"   .............විජයන් කොඳුලේය.


Friday, September 29, 2017

ආශාවරී 5 - පියුමි හෙවත් ආරියවතී






දවස පුරාම බුම්මාගත්වනම සිටි අහස  සවස් භාගය එළඹෙත්ම ගුගුරා හැලෙමින් පොළව තෙමන්නට ගත්තේ කිසිදු අනුකම්පාවකින් තොරවය. අනෝරා වැස්සේ වූ චණ්ඩ බවිනුත් තම විසල් නිවස අරක්ගත් මහා පාලුවෙනුත් පෙලනු ලැබූ ඒබරන් තම වයලීනය අතට ගත්තේය. ඔහු වයලීනය අතට ගත්තේ වසර 5කට පමණ පසුය. මදක් නුහුරට මෙන් ඔහු වයලීනයේ තත් එකින් එක හැඬවීය. ඉන් නැගුණු ලයාන්විත නාදය ඔහුට දැනුනේ වසර ගණනක් වෙන්ව සිටි හෘදයාංගම මිතුරෙකුගේ කටහඬක් මෙනි. ඔහු මෙලොව සම්පූර්ණයෙන්ම අනාතව නැති බව ඒ ලබැඳි හඬ ඔහුට සිහි කරවයි. ඔහුගේ සිත ඒ හඬ ඔස්සේ වහ වහා අතීතයට දිවයයි. 

තමන් පළමු වරට කාල දොරටුව හරහා  අනාගතයට පැමිණි අයුරු ඔහුගේ දෑස් ඉදිරියේ මැවේ. තම සොහොයුරු සුන්දර අප්පුත් , ඔවුන්ගේ ඇඹේනිය වූ ආරියවතීත් සමග පැමිණි ඒ අරුම පුදුම ගමන නොසිතූ විරූ ලෙස කෙළවර වූයේ ඒබරන් අප්පු අංගොඩ මානසික රෝහලේ නේවාසික රෝගියෙක් බවට පත්වීමෙනි. එදා රෑ තම සොයුරා දුන් සමහන් පැකට්ටුව කටේ හලාගත් ඒබරන් අම්මා මුත්තා සිහිවී නිරුවතින්ම මහ පාර දිගේ දිවූ දිවිල්ල කෙලවර කරගන්නට වූයේ කොල්ලන් රැලකගෙන් හොඳ හැටි ගුටි කා පළමුව පොලීසියටත් ඉන්පසු මානසික රෝහලටත් බාරදීමෙනි. එදවස, ඔහුට මේ අරුම පුදුම ලෝකයේ කිසි දෙයක් වටහාගන්නට හැකි වූයේ නැති. මානසික රෝහලේ ගෙවුනු වසර ගනනක කාලය තුල ඔහු ටිකෙන් ටික මේ අනාගත ලෝකය තම වර්තමානය හා ගලපාගන්නට පුරුදු වුනේය. මානසික රෝහලේදී ඔහුගේ යහපත් කල්ක්‍රියාව නිසා ඔහුට සංගීතය හැදෑරීමේ වරම් ලැබිනි. එහි අවසානය වූයේ ඒබරන් මුලු රටක් හඳුනන ගායකයෙක් හා වාදකයෙක් බවට පත්වීමයි. මානසික රෝහලෙන් නිදහස් වූ මුල් දිනයේම ඔහු කලේ තම සහෝදරයා වූ සුන්දර අප්පුත් , ඔවුන් එක ගේ කෑ සුරූපී හා සරාගී ගැහැණිය වූ ආරියවතීත් සොයා යෑමයි. ඒ නිමක් නැති සෙවිල්ල අවසන් වූයේ සමන්තභද්‍ර නම් රහතන්වහන්සේ නමකගේ ආශ්‍රමයෙනි. ඒ තම සොහොයුරා උන් වහන්සේ ආශ්‍රයෙහි මහණදම් පුරන බව සොයා ගැනීමත් සමගය. 

කාල දනව්වේ සුමන නමින් පැවිදි දිවියට පිවිස තිබූ තම සොහොයුරා ඒ වන විටත් ඉතා ප්‍රඥාවන්ත හිමි නමක්ව සිටි බව ඒබරන්ට වැටහිනි. ආරියවතී නැවත කාල දොරටුව හරහා අතීතයට ගිය බව පැවසුවේ සුමන හිමියන්ය. කාල දොරටුව හරහා තමන් නැවත අතීතයට යවන ලෙස ඒබරන් උන්වහන්සේ පාමුල හඬා වැටුන මුත් සුමන හිමියන් නැවත ඒ කෙලෙස් වලින් පිරි දොරටුවත් සමග ගනුදෙනු කිරීමට උත්සුක වූයේ නැති.  ඇය සොයා වෙහෙසවී පලක් නොමැති බවත් දැන් මෙලොව ජීවිතයට හැඩ ගැසෙන ලෙසටත් ඒබරන්ට උපදෙස් දුන්නේ උන්වහන්සේය. 

සුමන හිමියන්ගේ අවවාද පිළිගත් ඒබරන් මෙලොව ජීවිතය සාර්ථකව ගත කලේය. තම සංගීත කෞශල්‍යයෙන් රටම මුසපත් කරමින් ඔහු තම නව ජීවිත කතාව ඇරඹුවේය. ඒ දිවි ගමන තුල ඔහුට ආදරණීය බිරිඳක්ද, රත්තරන් වටිනා පුතණුවන් දෙදෙනෙක්ද එකතු විය. කාලය ගත වූයේ ඔවුන්ගේ දිවි කල එළි කරමිනි. වසර ගනනාවක් සතුටින් ඉපිල ගිය ඔහුගේ ජීවන චාරිකාවේ අඳුරුතම දිනය මීට වසර 5කට පෙර උදා වුනේ තම ප්‍රිය බිරිඳගේ නොසිතූ වියෝවත් සමගය. පුතුන් දෙදෙනාත් විවාහ වී ඔහු හැර ගිය පසු මේ විසල් නිවසේ ඔහු තනි වූයේය. ......
මහ හඬින් අකුණක් පුපුරා ගියෙන් ඒබරන් යළි පියවි ලොවට පැමිණියේය. වැස්ස ක්‍රමයෙන් අඩුවෙමින් පැවතුනද මහ හඬින් පුපුරන අකුණු වල නම් අඩුවක් පෙනෙන්නට නැත. ඔහු ඔරලෝසුව දෙස බැලීය. රෑ බෝවීමට ආසන්න වෙමින් ඇත. ඔහු තම රාත්‍රී ආහාරය පිලියෙල කර ගැනීම සඳහා මුලුතැන්ගෙය දෙසට පිය මැන්නේ හෙට දිනයේ කරන්නට ඇති අලුත් රාජකාරිය ගැන සිතමිනි. ඔහු නැවත තම සංගීත දිවිය ඇරඹීමට තීරණයක් ගත්තේ මීට සති කිහිපයකට පෙරය. එහි ප්‍රතිපලයක් ලෙස ඔහු හෙට දිනයේ නවක ශිෂ්‍යාවකට තම සංගීත ඥානය බෙදා දීම අරඹනු ඇත. බිරිඳගේ වියෝවෙන් පසු ගෙවුනු අලස හා නීරස වූ තනිකඩ ජීවිතය ඔහුට සංගීතයද එපා කරවීය. නමුත් හෙට දිනයේ සිට නැවත සංගීතය ඔහු කරා පැමිණෙනු ඇත. තම දැනුම තරුණ පරම්පරාව වෙත බෙදා දීමට ඒබරන් කිසිදාක පැකිලුනේ නැත.......සංගීත ඥානයෙන් බැබලෙන දක්ෂ තරුණ පරම්පරාවක සුබ සිහින දකිමින් ඒබරන් නින්දට වැටුනේ ඉක්මන් රාත්‍රී අහාරයකින් අනතුරුවය.

පසුදින උදාවත් සමග ඒබරන් අවදිවූයේ ජීවිතය අලුතෙන් පටන් ගත යුතුයැයි වූ නව ජවයක් සමගය. ඔහු උදේ 9 වෙද්දී විහාර මහදේවී උද්‍යානයේ බංකුවක් මතට බර දුන්නේ තම නවක ශිෂ්‍යාව හමුවීම සඳහාය. ඇය ඇගේ පියා සමග එතනට පැමිණෙනු ඇත. සති අන්තයක් වූයේන් විහාර මහ දේවිය වෙනදාට වැඩි වේගයකින් ජනාකීර්ණ වෙමින් ඇත. විශාල ගස් මුල් වලට පිට දී හාදු වැස්සක තෙමෙනා පෙම්වතුන්ට අමතරව කුඩා දරුවන් සමග විවේකය ගත කරන්නට එන දෙමව්පියන්ගෙන්ද අද අඩුවක් නැත. උද්‍යානය පුරා එහේ මෙහේ දුවනා පොඩි උන් නිසා පෙම්වතුන්ට නිදහසේ තම තමන්ගේ දෙතොල් සොයා ගැන්මට අපහසුය. සොයා ගත්තත් දෙතොල් වල ගැලී මුසුවෙන උණුහුමෙන් මත්ව තම තමන්ගේ ශරීර පහස විඳීමට අපහසුය. ඒබරන් මේ සියලු දේ දෙස උපේක්ෂාවෙන් බලා සිටින්නේ තම තරුණ වීයේ මතකයන් සමග සිතෙන් සෙල්ලම් කරන ගමන්මය.

ඒ මතකයන් අතර අතරමංව සිටි ඒබරන් ඇගේ පැමිණීම දුටුවේ නැත. කලු පැහැති මෝටර් රථයකින් තම පියා විසින් ඇරලූ ඇය විහාරමහ දේවිය තුලට පැමිණ මදක් වට පිට බැලුවේ ඒබරන් සොයාගැනීමේ අටියෙනි. ඇගේ විමසුම් දෑස් වලට, මද සිනහවකින් යුතුව කල්පනාවේ ගැලී ඉන්නා ඒබරන්ව හසුවිය. සම්පූර්ණයෙන් සුදු පැහැති ඇඳුමකින් සැරසී සිටින තම සරල සංගීත ගුරුවරයා දුටු ඇය ඔහු දෙසට පිය මැන්නාය. 

"සර්....."

එක් වනම ඇසුණු තරුණු කාන්තා කටහඬක් නිසා ඒබරන් තම අතීත මතකයන්ගෙන් නැවත විහාර මහ දේවියට විසි වී වැටුණි.

"කොහොමද සර්?......මම පියුමි"
ඇය ඔහුගේ දෙපා නැමදුවාය. ඔහු ඇයට ආශිර්වාද කලේ ඇයගේ මුහුණවත් හරියට නොදුටු බව සිතමිණි. දෙපා නැමදුමෙන් ආනතුරුව ඇය කෙලින් වූවාය. 

ඔහු ඇයගේ මුහුණ දුටුවේය........

පොඩි උන්ගේ සෙල්ලම එක් වනම නැවතිණි, පෙම්වතුන්ගේ චුම්බනයන් තොල් වල එතුනු ගමන්මය, පෙම්වතියන්ගේ පියවුරු සොයනා පෙම්වත් දෑත් ගල් ගැසුනි, පාරේ යන එන වාහන, මිනිස්සු එකතැන නැවතිනි, විහාර මහ දේවියේ කාක්කන් ගේ කටවල් වලට අගුලු වැටිනි, උද්‍යානයේ වතුර මලෙන් නිකුත්වූ ජල බිඳිති පොලව සිප නොගෙන වා තලයේම රැඳිනි, ඒබරන්ගේ හද ගැස්ම නැවතුනු අතර, ඇස් පිය ගැසුනේ නැති.....
ඔහු තම මුව අයා ඇය දෙස බලා සිටියේය......

දෙවියනේ ආරියවතී.........


ඊලඟ කොටස හෙට අනිද්දාට

Monday, September 25, 2017

තත්වෙකට ඇවිදින්.....







හන්දියේ පොත් කඩෙන්
අරන් සව් කොලයකුත් පොඩි කතුරකුත්
ඉතුරු සල්ලියෙන් ගත්තා ගම් බෝතලේකුත්
වෙසක් මාසෙත් නොවේ
සරුංගල් මාසෙත් නොවේ
කඩේ නංගිගේ බැල්මේ, 
ප්‍රශ්නාර්තයකි මැවුනේ
කඩේ අයියාගේ දෙතොලේ,
මද සිනහවකි ඇඳීයන්නේ
ඒ ලබපු අස්වැසිල්ලෙන්,
අපි හෙමින් මාරු වෙලා යන්නේ
කතුර හොඳටම පොඩියි, 
ඇඟිලි අපෙ ලොකු වැඩී
රිදුම් දෙන ඇඟිලිවල වෙහෙස 
කතුරු තල දෙක මැදට ඇවිදින්
සව් කොලය මත විසිරයයි.
කටේ කෙල හිඳී ඇත,ගම් බෝතලේ ඒකටයි......

නැත කිසිම ලේසියක්
දල්වන්න අප අපේක්ෂාවන්
හැකිද මෙතරම් චණ්ඩ වන්නට
සිසිල රැඳි මද පවනටත්...
අත් අපේ එක් වෙලා
වඳින්නට මෙන් පේවුනා
වකුටුවූ අත්ලවල් මැද්දේ
අග්නි පුෂ්පය දැල්වුනා
දැල්වූ පහන් දැල්වී තියේවා
එකෙක්ගෙන් අනිකාට පහන හුවමාරු වේවා
සීගිරිය පිස එන සුළං රැල්
එතේ සියොලඟ අපේ
බට නලාවක් හඬයි ඈතින්
එය එතෙන්නේ සිත වටේ...
යමුද අපි පිදුරංගල මල් අරන්
අපේ සිතුවම් ඇඳෙනු  ඇත සඳ මතත්
අඩවන්ව යන දෙනෙත් අතුරින් 
සඳ සොයමි මම නොඉවසිල්ලෙන්
තාරාකාවන් මහ ගොඩක් මැද
සඳ තිබුනේ චාපයක් අයුරින්
මේ චූටි  හඳ කෑල්ලේ 
හාවටත් ඉඩ ඉතිරි නැති කොට
අපි පස් දෙනෙක් කොහොම අඳින්නද
අතින් ගත් මල් පොකුරු එක්කම.....

සිහින් හඬින් ඇරඹුණු සිනහවක්
හැම එකෙක්ටම බෝව යන්නේ
නිමක් නැති මහ සිනා සයුරක්
බට නලා හඬ දියකරන්නේ
තත්වෙකට ඇවිදින්ද හැමෝම
එක වරම ප්‍රශ්නයක්...!!
සිනහ නැවතෙන ප්‍රශ්නයක්...!!
එක එකා වෙන වෙනම
හොයනවා උත්තරේ
බට නලා තාලයට ලොල්වී
හඳ විසල් වනු පෙනෙන්නේ
සව් කොලේ එහෙමමයි
රිදෙනවා දැනෙන්නෑ මට ඇඟිලිත්

මම මගේ තත්වය කිව්වා....



Tuesday, September 5, 2017

දේශපාලන උත්කෘෂ්ටතාවයේ වියැකීම





ලංකාවේ වර්ථමාන දේශපාලනය යනු උත්කෘෂ්ට භාවයන් වලින් තොර වූ තෙරක් නොපෙනෙන කතරක්. මෙහිදී උත්කෘෂ්ට යන වචනය යොදාගත්තේ ඉමානුඑල් කාන්ට්ගේ The Sublime එනම් උත්කෘෂ්ට දෙය පිළිබඳ අදහස පාදක කරගනිමින්. කාන්ට්ට අනුව එහිදී උත්කෘෂ්ට දෙය ලෙස හැඳින්වුනේ අපගේ මානසික ලෝකය තුල ග්‍රහණය කරගත නොහැකි සංකීර්ණ පැවැත්මවල් යන්නයි. අපට සිතා ගැනීමට අපහසු විශාල පැවැත්මවල් හමුවේ අපගේ කුඩා භාවය එහිදී හැඳින්වුනා විය යුතුයි. ඔහුට අනුව එම  උත්කෘෂ්ට දෙය වුනේ ස්ව්බාවදර්මය. අපගේ  පශ්චාත් යටත් විජිත දේශපාලන සන්දර්බය තුල හඳුනාගත හැකිව තිබූ එවැනි උත්කෘෂ්ටබාවයන් දෙකකි ( මා කාන්ට් ගැන හෝ ඔහුගේ මතයන් ගැන කිසිසේත් හදාරා නැති අතර, මේ උත්කෘෂ්ට දෙය පිලිබඳ ඔහුගේ අදහස අනුවාදයක් ලෙස යොදා ගැනීමකි. ඒ නිසා මෙය උත්කෘෂ්ට දෙය පිලිබඳ නයි version එකක් විය හැක). 

ඉන් පළමු වැන්න දශක 3ක් පුරා දිග හැරුණු යුද්ධයේ නිමාවයි. දෙවැන්න දශක 6කටත් අධික කාලයක් කරගත නොහැකිව තිබූ ප්‍රධාන දේශපාලන පක්ෂ දෙකේ හවුල් පාලනයයි.මේ කාරණා දෙකම  එවකට අපේ මානසික ලෝකය තුල නියෝජනය කරගන්නට ලේසි පහසු වූ දේවල් නොවේ. මන්දයත්  ඒ කාරණා දෙකම දශක 3කටත් අධික කාලයන් තුල සිහිනෙන්වත් සැබෑ නොවන දේ ලෙස අපිට පෙනීගිය නිසා. ඒ අනුව යමින් අතීතයේ අප සියල්ලන්ම පාහේ සිතුවේ "යුද්ධය නැත්නම් අපි ලෝකයේ සංවර්ධිත්ම රටක් බවට පත් වෙනවා" , අනික අපේ ප්‍රධාන දේශපාලන පක්ෂ දෙක එකතු වෙලා රට කරොත් අපිට ඉතා සෞභාග්‍යමත් කාලයක් උදාවෙයි කියන  කාරණා දෙක. එනිසා නැවුම්බවේ ,වාසනාවේ , සෞභාග්‍යයේ අපරිමිත බලාපොරොත්තු ඉහත කී උත්කෘෂ්ට බාවයන් දෙකට එපිටින් දිලිහෙමින් තිබුණා.

අපි මේ ගෙවමින් සිටින මොහොත ඉහතින් සඳහන් කල උත්කෘෂ්ට බාවයන් 2ම අත්පත් කරගත් මොහොතක්. මීට දශකයකට පමණ පෙර කිසිසේත්ම අපේ මානසික ලෝකය තුල නියෝජය කල නොහැකි වූ අතිශය සංකීර්ණ කාරණා දෙකක් සඵල වී ඇති මොහොතක්. නමුත් ප්‍රශ්නය වෙන්නේ ඒ උත්කෘෂ්ට දේවල් දෙකට එපිටින් ඇතැයි අපි සිතා සිටි දිලිසෙන, මනරම් , සංවර්ධිත අනාගතය, ස්ථාවර දිවි පැවැත්ම,දේශපාලන විදග්ධ බාවය පේන තෙක් මානයකවත් නැති වීම. මහා උත්කෘෂ්ට බාවයන් දෙකක් සඵල කරගැනීමෙන් පසු අපි ඇවිත් ඉන්නේ සිතා ගැනීමට බැරිතරම් අපිව ආතතියට පත් කරන, ඉච්චා භංගත්වයට පත් කරන මහා රික්තයකට. තවදුරටත් උත්කෘෂ්ට දෙයක් දෙයක් අප ඉදිරියේ නෑ. මන්ද අප දශක ගනනාවක් දැන සිටි ඒ විශාල පැවත්මවල් දෙකම අපේ ඉදිරිපිටට ඇවිත් ඉවරයි. ඒ නිසා අපි දැන් ඉන්නේ ලොවෙත් නැති විදිහට අතරමං වෙලා. රටේ මීලඟ දේශපාලන සිතියමේ දිදුලන ලකුණක් හෝ දිශානතියක් අපිට කිසිසේත් හිතාගන්නට නොහැකිවයි අපි මේ මොහොත ගත කරන්නේ.

2015 ජනවාරි 8 කියන්නේ සැබවින්ම විප්ලවයක්. මොකද ඒ මගින් පෙන්වා දුන්නා අප වටා සිටින සියලු දේශපාලන චරිත, පක්ෂ සහ සැලසුම් ඉතා හිස් දේවල් බව. ඊට පෙර අප මහා පෞර්ෂයන් , නැතිනම් වැඩපිලිවෙලවල් කියා සිටි සියල්ල මේ වෙද්දී බොල් හඬ නගන ඇතුලත හිස්වුනු ඔද්දල් භණ්ඩ බවට පත් වෙලා ඉවරයි. ප්‍රධාන පක්ෂ දෙකේ එකතුව අතිශය මලානික බැරිමරගාතේ යන වාහනයක් වෙලා. හිටපු ප්‍රතාපවත් නායකයා දුම්මල ගහලවත් එලවන්න බැරි තරමට බලයට කෑදරව කෙල හලන්නෙක් බවට පත්වෙලා. එවකට අපි දැන සිටි රටේ 3න්වන සටන්කාමී බලවේගය ජ.වි.පෙ සැලසුමක් ඉදිරිපත් කල නොහැකි එකම බයිලේ ගහන බස් සින්දු ගායකයෙක් තරමට වැටිලා. ඒ සියලු ජරාජීර්ණ වූ පැවැත්මවල් අතර පොදු ජනයාට උත්කෘෂ්ට දෙයක් පිළිබඳ අදහසක් නැති වෙලා. වටේටම තියෙන්නේ තෙරක් නොපෙනෙන හිස් බව විතරමයි.

2009 යුධ අවසානයත් සමග උදාවුනු කාලය  ජවයෙන් හා උනන්දුවෙන් පිරුණු එකක් වුනා. මහා සංවර්ධන ව්‍යාපෘති වලින්, ජාති මාමකත්වය කුලු ගැන්වීමෙන් පටන් අරගෙන ප්‍රජාතන්ත්‍රීය අවකාශය හැකිලීම, දූෂණය නාස්තිය ඉහළ යෑම දක්වාත්, පැවති රෙජීමය බිඳ හෙලීමට අපහසු මහා ප්‍රාකාරයක් තරමට ශක්තිමත් වීම දක්වාත් ගිය ගමන, එවකට අපිව පුදුමයට පත්කරපු කාරනයන් වුනා. ඒ පුදුමයන්වලින් පසු උදා වුනේ මර්ධනකාරී ශක්තිමත් ආන්ඩුවක් විසින් විරුධවාදීන් පෙලීමේ කාලය. ඒ පෙලීමට එදිරිව , එම මහා ප්‍රාකාරය බිඳ දැමීමට පෙරට පැමිණ නිර්භයව සටන් කරපු බලවේගය තමයි ජවිපෙ. පැවති පාලනයේ මහා දූෂණ වංචාවන් ඔවුන් නොබියව හෙලි කලා. ඒ මහා හොරකම් දැකපු අපි පුදුමයෙන් පුදුමයටත් , කේන්තියෙන් කේන්තියටත් පත් වුනා. දෙවනි උත්කෘෂ්ට භාවයේ සඵල වීම 2015දී එළබෙන්නේ ඒ ක්‍රියාවලියේ ප්‍රතිපලයක් විදිහට.

ඔන්න ආයේත් අපිට එලඹුනා දිදුලන බලාපොරොත්තු වල යුගයක්. නමුත් වසර 3ක් ලබනන්න එද්දි අපිට පේනවා දෙවනි උත්කෘෂ්ට බාවයේ සපල වීමත් පුස්සක් බව. මෙතන තියන ඛේදජනකම තත්වය තමයි මේ යුගයේ අපිව පුදුම කරන්න හෝ අපිව උත්තේජනය කරන්න පුලුවන් තවත් උත්කෘශ්ට දෙයක නොපැවැත්ම. අඩුගානේ මේ සිද්ධ වෙන දේවල් වලින් අපිව පුදුමයටවත් පත් වෙන්නේ නෑ. 2013 අග වෙනකොට ජවිපෙ විසින් හෙලිකරන්න පටන් ගත්ත හොරුන්ගේ ලැයිස්තුව තවමත් දිග හැරෙනවා.  මේ හෙලිවෙන හොරකම් , වංචා වල සංඛ්‍යාත්මක අගය ඉලක්කමෙන් කොලේක ලියන්නවත් නොතේරෙන තරමට ඒ දූෂණ, හොරකම් වල ප්‍රමානය විශාලයි. ඒත් වැඩේ කියන්නේ අපි දැන් ඒකට පුරුදු වෙලා ඉවරයි. තව දුරටත් මේ මහා හොරකම් හෙලි වීමෙන් අපිව පුදුමයට පත් වෙන්නේ නෑ. මොකද අපි දන්නවා හැමෝම හොරු කියලා. ඒ වගේම ඒ කාටවත් දඬුවමක් ලැබෙන්නේ නෑ කියලත්.

ඒ වගේම පවතින රජයට එදිරිවූ විකල්ප දේශ්පාලනයක බලාපොරොත්තුවත් ගිලිහිලා අවසන්. මොකද මේ ආණ්ඩුව කලින් ආණ්ඩුව වගේ කෙලින් අපිත් එක්ක හැප්පෙන්න , තලන්න පෙලන්න එන්නේ නෑ. ඔවුන් හරිම ඔතෑනියි, හාමුදුරුවන්ට, කාදිනල්ට වගේම සමාජ ජාල වල අදහස් වලටත් ඔවුන් කන් දෙනවා. ඒ නිසා ජවිපෙ වගේ පක්ෂෙකට කලින් ආණ්ඩුවත් එක්ක හැප්පුනා වගේ කෑ ගහලා බැන අඬගහල හැප්පෙන්න දෙයක් මේ ආණ්ඩුවේ නෑ. එහෙම හැප්පෙන්න තරම්, මේක චීන මහා ප්‍රාකාරේ වගේ ශක්තිමත් එකකුත් නෙවී. කොයි වෙලේ වැටෙයිද කියලා කියන්න බෑ. නමුත් අපි එහෙම හිතුවට මේක වැටෙන්නේත් නෑ. හරියට හෙල්ලි හෙල්ලි තියන දතක් වගේ. කොටින්ම ඔවුන්ව ඉවත් කරලා ගේන්න පුලුවන් මොකක්ද කියන එකත් හැමෝටම ප්‍රශ්නයක්. මොකද මේ වෙද්දී  දේශපාලනිකව උත්කෘෂ්ට දෙයක පැවැත්ම සහමුලින්ම අහෝසි  වී තිබීම.

මේ අවස්තාවේ නන්නත්තාර වෙලා , හොඳම එකෙන් ඇනගෙන අනාගත දේශපාලන විබවයක දෘශ්ටියක් හොයාගන්න බැරිව ඉන්න ජනතාවට , දේශපාලන උත්කෘෂ්ට බවක අදහස ගේන්න වාමාංශික පක්ෂ වලට බැරි ඇයි. ධනවාදී රාමුවක අධි පරිභෝජනවාදයක හිරවෙලා , දේශපාලනිකව අනාත වෙලා ඉන්න රටකට සමාජවාදයේ අයනු ආයනු කියාදෙමින් අලුත් උත්කෘෂ්ට දෙයක කටුසටහනක් අඳින්න මේක හොඳ අවස්තාවක්. ඒකෙන් කියවෙන්නේ සමජවාදී රටක් 2020 දි හදන්න කියන එක නෙවී. ඒ උත්සහය අපිට අයිති කරගන්න ඉතා අපහසු විශාල දෙයක් පිළිබඳ අදහසක් හිතේ කෙලවරක තබා ගැනීම. ඒ අදහස යම් දේශපාලන අනාගතයක් කෙරෙහි යොමු වී තිබීම. ප්‍රශ්නෙ තියෙන්නේ අලි බබා සහ හොරු 40 හිර වෙලා ඉන්න ජවිපෙට, ජවිපෙට බැන අඬගසමින් ඉන්න පෙරටුගාමීන්ට සහ ඒකාබද්ධයට බද්ධ වෙලා ඉන්න පැරණි වාමාංශික පක්ෂ වලට මේ සඳහා එක ඉවුරකට එන්න පුලුවන්ද කියන එක.

Tuesday, August 29, 2017

මගේ මූණත් TV එකේ පෙනුනද සෑර් ?








සුනිල් පෙරේරාගේ "නෝනෙ මගෙ සුදු නෝනේ" තාලයට ගායන කර මහත් පල ලබාගන්න

නෝනෙ මගෙ සුදු නෝනේ- අලි වැඩේ මෙමට උනේ....//
මීටිම දිගට ඇදුනා ඒකයි මම පමා උනේ

අන්න, ඔබෙ පරණ පොත - මම එය කියවා ඇත.....//
තමාගේ බිරිඳට ඔය බොරු කියනා එකයි කැත

ඔයාට මතක  නැද්ද - මගේ නෑ කිසි වැරැද්ද //
අද මම යනවා කියපු - මීටිම ගැන මතක නැද්ද

මීටිං කතා කියා අප රවටන්න එපා...//
සුමනාගේ ගෙට රිංගලා ආපහු මෙහි එන්න එපා 


සුමනා මොකට කර මතක්
සභාවේ මංත්‍රී කෙනෙක් මං
පක්ෂය ගොඩදාන්න
මාධ්‍ය හමු තියන්න
ලොක්කා සමග ගියා මං

අමතක කොහේ වෙන්නද 
ගමටම කිව්වනෙ මම 
ඇසිලින්, තඩි කමලා
ජොසපින්, කොට සිරියා
හැමෝම TV එක ලඟ

මීඩියා කාරයෝ ගොඩයි
මේසේ මයික් මහ ගොඩයි
ලොක්කා මැද හිටියා
වටේට අපි හිටියා
හැමෝවම පෙනුනා නේද

ඔවු ඔවු හොඳටම පෙනුනා
ලොක්ක මැද ඉඳගෙන උන්නා
වටේට උන්නු එවුන්
පස්සේ හිටපු එවුන්
පෙනුනේ නෑනෙ හරියට

තට්ට සෝමයයි
ඇල ලඟ කිඹුල් ධර්මයයි
නාකි රත්නයයි
බඩ ලොකු මහතුන් අයියයි
මැද හිටි ලොක්කයි
වටේට ලේකම් රොත්තයි
කොට විමලෙටයි මටයි
හම්බුනෙ අන්තිම පුටුවයි

ඔයා කියන්නේ
අන්තිම පුටුවද දුන්නේ
ඔයාල එක්කන් යන්නේ
මුල් පුටු දෙනවා කියලනේ
ඔයා කියන්නේ
අන්තිම පුටුවද දුන්නේ
ඔයාල එක්කන් යන්නේ
මුල් පුටු දෙනවා කියලනේ


අපගේ ලොක්කා
ඔය ටික මුලදිම කිව්වා
පොඩි කැමරාවෙන් 
හැමෝම නොපෙනේ කියලා
අවුරුදු විසිදෙකෙ කොල්ලා
ඌ මහ වල් පන්ඩිතයා
හැමෝම ගන්න බෑ කියා
ඌ ගත් කටටම කිව්වා

ගෑනි බලනවා
ගෙදර ලමයි බලනවා
ඇසිලිනුත් බලනවා
ඇගේ ලේලි බලනවා
තමුසේ නෑ TV එකේ
අපි පච වෙනවා
ආපු එවුන් පුකෙන්
හිනා තල තල යනවා....



Saturday, August 26, 2017

මුහුණු සයකි, අත් දහයකි (කතාවක්)




දහවල ගිනි ගහන මද්දහන කරනකොටගෙන යවට රත්වූ කලෙක මෙන් ගිනියම් වූ තාර පාර කෙමෙන් කෙමෙන් සිසිල් වන්නට පටන් ගෙන ඇත. කාර්යාලීය වැඩකිස නිමාවී නිවෙස් බලා ඇදෙන මහා ජනගඟ රැගත් වාහන ගොන්න නිසාදෝ තවමත් සිසිල් බවේ නියම සුවය තාර පාරට අහිමිව ඇත. එනිසා සිසිල් වන ගමන්ම එයින් රත්වූ දුම් පිටවෙන්නේ විටින් විටේ හමනා සැඳෑ සුලඟටත් මද තාප ශක්තියක් එක් කරමිනි. ඒ තාප ශක්තියත් වාහන දුමත් මුසුවූ සැන්දෑ මද නල මග දෙපස වූ ජනයාගේ මුහුන සිඹිමින් නොනැවතී ගමන් කරයි. විටෙක කිරිකැටි සිනාකැන් විහිදෙන බිළිඳෙක්ද, විටෙක මාතෲත්වය උතුරා යන මවක්ද, විටෙක වත්සුනු තැවරූ සුදෝ සුදු සරාගී මුහුණක්ද, විටෙක සෙම් සොටු බේරෙන ලෙඩෙකුගේ මුහුනක්ද තවත් වරෙක රැලි වැටී මහලුව ගිය කට්ට කලු මුහුණක්ද චුම්බනය කරමින් ගමන් ගන්නා ඒ මද නල ඊලඟට කාගේ මුහුණ සිඹිනු ඇතිද?...

පාරේ වාහන තදබදය එන්න එන්නම වැඩිවේ. ඒ වැඩිවන තරමටම වාහන වලින් නැගෙන නලා ශබ්ධයද තීව්‍ර වන්නේ මග දෙපස යනෙන උන්ගේ කන් පසාරු කරමිනි. සැමදෙනාගේ මුහුණුවල ඇත්තේ තෙහෙට්ටු බවකි, කේන්තියකි, කාන්සියකි, ඉක්මනින් ගෙදරට ගොඩවීමේ නොතිත් ආශාවකි.හිටි හැටියේ බලාපොරොත්තු නොවූ තියුණු හා මිහිරි හඬක් සවනත වැකේ. එකිනෙක පරයා හඬවන්නට තැත්කන දහසක් වාහන නලා මැද ,දෙසවන් අතරින් රිංගා යන ඒ මනරම් සීනු ශබ්ධය එනුයේ පාර අද්දර වූ කෝවිලෙනි. කෝවිලේ හවස් භාගයේ පූජාව ඇරඹිලා වියයුතුය. කෝවිලේ පූජකයා නොනවත්වා හඬවන ඔහුගේ සීනුව දහසක් වාහන නලා හැඬවුම් අතර දෙවියන්ට හඳුනා ගැනීමට බැරිවන්නට විදිහක් නැත්තේ ඒ සීනු නාදය අපිටත් නොවැරදී ග්‍රහනය වූ බැවිනි.කෝවිලේ දොරකොඩ, ඉහළට ඉදිවූ තොරණේ නෙක පාටින් වර්ණවත්වූ කැටයම්ය. නිල්පාටින් , කොළ පාටින්, කහ පාටින්, රතු පාටින් හා තවත් පාටවලින් හැඩ ගැන්වුනු දෙවියෝද, යක්ෂයෝද තවත් මොනවාද මන්දා එවුන් වගයක්ද තොරණ කල එළි කරයි. උඩින්ම සිටියේ හොඬවැල දික් කරගත් ඝන දෙවියෝය. හොඬය නොතිබ්බානම්  රූපයක් හරි හැටි හඳුනාගත නොහැකි මේ මිනිස් ලෝකය තුල ඝන දෙවියන්ද නිකන්ම නිකම් රූපයක් වනු ඇත. ඝන දෙවියන්ට මොලේ තිබූ බැවින් තමන්ටම කියා අමුතුම පන්නයේ මිනිස් නොවන වර්ගයේ මුහුණක් මවාගන්නට ඇත.

කෝවිල් තොරණේ උසටම සරිලන බෝගසක්ද ඝන දෙවියන්ට සෙවන සලසමින් වැඩ සිටියහ. ඒ අසල පන්සලක් පෙනෙන්නට නොතිබුනෙන් බෝගස සිටුවන්නට ඇත්තේ සංහිඳියාව තකා විය යුතුය. අනික බොහෝ බෞද්ධයන්ද හින්දු දේව ආශිර්වාදය පතා පැමිනෙන නිසා බෝගසක් අහල පහලින් තිබීම බෞද්ධයන්ට අමුතු සුවයක් ගෙනෙනවා  වෙන්නට ඇතිය. නැතිනම් මේ කාක බෝධියක් විය හැකිය. කාක බෝධියක් උනත් කැපීමට යාම මේ කාලයේ හැටියට සුබ නැත. ඒවා රැකගැනීම සඳහාම වූ  විශේෂ කඩන් පනිනා හමුදාවක් සිටින බැවිනි. බෝධින්නාන්සේට මදක් එහාට වන්නට  සියගනනක් මැටි පහන් වලින් සමන්විතවූ පහන් වැටකි. බැතිමතුන්ගේ දස දහසක් ප්‍රාර්ථනා විද්‍යාමාන කරමින්  මැටි පහන් රොත්ත එක පෙලට දැල්වෙන්නේ මද සුලඟ හමුවේ ඒවායේ දැල්ල ලතාවකට ලෙලවමිනි. නමුත් කෝවිල වටා ක්‍රමයෙන් දැඩිවන අඳුර බිඳින්නට පහන් වැටට හැකියාවක් නැති.

කෙමෙන් කෙමෙන් ශීග්‍රතාව වැඩිවෙන සීනු හඬ දෙසින් දුම් දහරාවක් ඉහළට නැගෙන්නේ පූසාරිගේ පහනෙන් විය යුතුය ඒ වටා සැදැහැ සිතින් දොහොත් මුදුන් දීගත් බැතිමතුන් සමූහයකි. සැදැහැ සිත් නොමැත්තෝ කෝවිලේ ඒ අතටත් මේ අතටත් ඇවිදින්නේ තමන්ගේ සැදැහැවත් සගයින් පූජාව නිමකර පැමිණෙන තුරුය. කෝවිලේ ඒ මේ අත ඇවිදින ඔවුන් දෙස තරයේ බලාසිටිනුයේ විශාල රෙදිකඩක පින්තාරුවී සිටි කතරගම දෙවියන් වහන්සේය. ,මුහුණු හයෙහි වූ ඇස් දොලසකින් දෙවියන්වහන්සේ, පූජාවට සහභාගී නොවී ඒ මේ අත ඇවිදිනා පාපිෂ්ඨයන් දෙස බලා සිටී. හක්ගෙඩි, ධජ, කඩු , දුනු , ඊතල සියල්ල නිසිලෙස ග්‍රහණයට ගත් අත් දොළොස තවමත් තාරුණ්‍යයේ ශක්තිය කියාපායි. තම අත් දොලසේ වූ කවර හෝ දෙයකින් උන්වහන්සේ මේ පාපිශ්ඨයන්ට කොයි මොහොතේ හෝ පහරදෙනු ඇත. උන්වහන්සේ දැනටමත්  ගෑණු දෙන්නෙකුටම ආදරය කරන නිසා නිසැකවම වම් අතක ඇති පුෂ්පයෙන් පහර වදිනු ඇත්තේ කන්‍යාවකටය. උන්වහන්සේට ආදරය ඒ තරම් කැපය. කෝවිල වටේ ඇවිදිනා රූබර කාන්තා ශරීර දෙස ඇස් දොළහෙන් එක් සඟලක් හෝ විපිලිසර වෙනවා නියතය. මෙතරම් ශක්තිවන්ත බලපුලුවන්කාරයෙකු පිට හිඳුවාගත් මයුර රාජයා සියල්ලන්ට වඩා ආඩම්බරයෙන් පසුවේ. දෙවියන්ට වඳින වැඳුම්, පුද දෙන පූජාවන්,  ඌට ඇති ගෞරවය නිසා කරනවා කියාය ඌ සිතන් ඉන්නේ.. 

දේවාලයේ දොරටුව ආසන්නයේ තැනින් තැන ලැග ගත් හිඟන්නන් සයදෙනෙකි. ඉන්   දෙදෙනෙකුගේම අතක් බැගින් අහිමිව තිබේ. තවෙකෙක් අන්ධයෙක් විය යුතුය. උන් සමහරෙකුගේ අතේ ටින් කබල් තිබේ. අන්ධයාගේ අතේ නම් සැරටියක් තිබුනි. අනෙකුන් තම දෙපා මුල  කිළිටි ලේන්සු එලාගෙන සිටී.උන් හැම එකාගේම පාහේ අත් වෙව්ලයි. ඒ සීතලට නොව පුරුද්දටය. අසලින් කිසිවෙක් ගියහොත් හිඟන්නන්ගේ අතේ වෙව්ලීම වැඩිවී, වේලී ගිය තොල් පෙතිද වෙව්ලෙන්නේ කිසිවක් සිහින් හඬින් මුමුනනා නිසා විය යුතුය. වාහන ශබ්ධය මැද අසලින් යන මිනිසාට හිඟන්නන් කියන දේ ඇසෙනවාදැයි සැක සහිතය. සල්ලියක් හිඟමන් දෙන මිනිහා හිඟන්නාගේ දුක් ගීතය ඇසුනද නෑසුනද සල්ලියක් විසි කර යයි.
තම දුක දෙවියන්ට දැන්වීම සඳහා කෝවිල තුලට ගිය සැදැහවතුන් ඒ සඳහා දෙවියන්ට පඬුරු පූජාකර පිටතට එති. කෝවිල පිටත සිටිනා සිඟන්නන් සයදෙනා තම දුක සැදැහවතුන්ට කියා සිඟමනක් ඉල්ලා ගනිති. කෝවිල් දොරටුව මත්තේ ක්‍රියාත්මක වන ජීවන චක්‍රය එසේය. කෝවිලෙන් නික්මුණු කට්ටකුමන්ජල් සහ හඳුන්කූරු සුගන්ධය මැද තම බලාපොරොත්තු පොදි දෙවියන්ට බාරකෙරූ සමහරක් රූබර තරුණියන් ගඳ ගසනා කිලිටි හිඟන්නන් දැක මුහුණු පුලුටු කරගනිමින් වහ වහා ඔවුන් පසු කරයයි.

නිල් පැහැති වෘතයක් රතු පැහැති කතිරයකින් කැපී තිබෙන සංඥා පුවරුව පාමුල අතක් අහිමි එක් හිඟන්නෙක් නැවතී ලැගගෙන සිටී. සංඥාවට අනුව වාහන නැවැත්වීම හා පැටවීම තහනම්ය. අත අහිමි හිඟන්නා ඒ පාමුල නැවතී තම ටින් බෙලෙක්කයට මුදල් පටවමින් සිටින අතර ඔහු අසල ත්ත්පර දෙකකට තාවර වන මිනිසුන් ඔහුට සල්ලියක් දී ඔහු දෙන පිං අනුමෝදනාව පටවාගෙන නැවත තම ගමන් වල යෙදේ. 

හනි හනික නිවෙස් බලා ඇදෙන බොහෝ වැසියන් කෝවිල අසල නැවතී දොහොත් මුදුන්දී එයට වඳී. සමහරෙක් බෝධින් වහන්සේටද දෙවනුව නමස්කාරයක් පුදදෙති. ඒ සියල්ලට වඩා තම පසුම්බි වලට අත යවා යම් මුදලක් පිං කැටයට බැර කරති. බැර කිරීමෙන් අනතුරුව තුන් හතර ගමනක් පිං කැටය අතගාමින් නැවත නැවත එයට වඳී. පිං කැටය මුදලින් තර වෙලාය. අතගාන විට එහි ඇති නොසෙල්වෙන බරෙන් එය තේරුම් ගත හැක. එදෙස බලා සිටින හිඟන්නන්ගේ බලාපොරොත්තු එවන් වේලාවට ඉහළ යයි. උන්ගේ අතේ ඇති යාන්තම පිරුණු ටින් බෙලෙක්ක වේගයෙන් සැලෙන්නට වේ. නමුත් බොහෝ දෙනෙක් ඔවුන් දෙස නොබලාම ඉවතට යන්නේ කෝවිලේත් බෝධියේත් ආනුභාවය හමුවේ දෑස් පියවී යන නිසා වියහැක.

ටිකෙන් ටික රෑ බෝවීමට ආසන්න වෙමින් ඇති බැවින් පාරේ තද බදය එන්න එන්නම වැඩිවේ. මිනිසුන් ඉවක් බවක් නැතුව පාර හරහා මාරු වෙන බැවින් රියදුරන්ට තව තවත් අපහසුය. කහ ඉර ඇඳ තිබුනත්, දැන් එය සුදු ඉරක් බවට පත්ව තිබුනත් බොහෝ දෙනෙකුට එය මතින් පාර හරහා යාමට තරම් ඉස්පාසුවක් නැත. සමහරුන්ගේ අතේ chicken, pork, beef දැමූ බත් පාර්සල්ය. තවත් සමහරෙක්ගේ අතේ එලවලු පුරවගත් මලුය. කෙල්ලන්ගේ කොල්ලන්ගේ අතේ නැතිනම් කනේ ජංගම දුරකතන ය........
කොහෙන්දෝ මන්දා ටවුම මැදට පැමිණි ගවයෙක් සුදු පාට ගැන්වූ කහ ඉර දෙස බලා සිටී. ඌ පසු කරමින් හිමිහිට ඇදෙන රථ වාහන පෙරහර ගැන ඌට හාංකවිසියක් නැත. ඌ සුදු ඉර දෙසම බලා අනිමිස ලෝචනයේ යෙදේ. සුදු ඉර පැනගතහොත් ඌට කෝවිල වන්දනා කරගත හැකි වනු ඇත....

Saturday, August 19, 2017

දැති රෝදෙන් උපන් බුදුන්




මයිත්‍රී බුදුහාමුදුරුවෝ බුදුවන පුස්තකාලයේ සියඹලාගහ යටදී, 1967දී පාඨක සමාජයට දායාදවූ දැති රෝදෙන් උපන් බුදුන් කියන්නේ කෙටිකතා කිහිපයක් එකතු කරමින් අප සම්බන්ධ වී සිටින සමාජය සහ එහි සත්තාවන් අපේ මනස තුල පරිකල්පනය කරවීමට ගත්ත උත්සහායක්. අපිට නිතර දෙවේලේ හමුවන කෙටි කතා, නව කතා අතර වෙනස්ම ආකෘතියකින් ලියවුනු එකක්. මීට වසර 50කට ඉස්සෙල්ලා ලියවුනු ඒ අදහස් විටින් විට අතුගාදැමීමට උත්සහ කලත්, තවමත්  රසික සමාජයට කිට්ටු වෙමින් , පවතිමින්  තිබෙනවා. මේ පොත ගැන කතා කරද්දි මට හිතෙන විදියට වැධගත්ම දේ වෙන්නේ , අන්තර්ගතයට  වඩා එහි ආකෘතිය. එක දිගට ගලා යන, අපහසුවෙන් තොරව ග්‍රහණය කල හැකි කතා ටිකක් වෙනුවට මේකේදී අපිට හමුවෙන්නේ වෙනස්ම විදියකට ආකෘතිගත ගරපු සිද්ධි ටිකක්. ඒ සිද්ධි ටික, කියවන අපිට පහසු වෙන විදියට හදලා දීපුවා නෙවී. කියවන්නන් හැටියට  අපිට සිද්ධ වෙනවා නැවත මේ කතා ටික කියවන්න , අපේ බුද්ධිය කලඹවන්න , නැවත අපෙන්ම අහන්න අපි මේක හරියට කියෙව්වද කියලා. නැතිනම් අපිට මේක වැටහුණාද කියලා. කොටින්ම මේකෙ තියෙන්නේ කියවෙන කතා ටිකක් නෙවී කියවිය යුතු කතා ටිකක්. ඒ නිසා වෙන්න පුලුවන් දේවල් දෙකයි තියෙන්නේ. එක්කො අපිට සුටුස් ගාල හිතෙනවා මේක නම් මෙලෝ වැඩකට නැති පිස්සු, තේරුමක් නැති කතා ටිකක්. එහෙමත් නැතිනම් අපිට හිතෙනවා මේක එදවස පැවති ආගමික සහ ධනපති ක්‍රමය විවේචනය කරමින් ලියපු ප්‍රහේලිකාවක් වන් රචනාවක්. මට හිතෙන විදිහට මේක ටිකක් සැලකිල්ලෙන් කියෙව්වානම් අපිට එන සිතුවිල්ලක් තමයි මේ කතන්දර කිහිපය එකකට එකක් සම්බන්ධයි කියන එක. එක එක කතාවේ එන චරිත මොන යම් අයුරකින් හරි සම්බන්ධ කරන්න පුලුවන් බිඳුනු දම්වැල් මේ හැම කතාවකම අඬංගු වෙලා තියනවා.  

තවත් වැදගත්ම දෙයක් වෙන්නේ මේක ලියවුණු කාලය. අහල තියන්ව විදිහට පනහ සහ හැටේ දශකය කියන්නේ ලංකාවේ පූජ්‍ය පක්ෂය ඉතා තදබල සහ තීරණාත්මක අයුරින් දේශපාලන කටයුතු වලට මැදිහත් වෙන කාලයක්. එවැනි කාලයක පූජ්‍ය පක්ෂය සහ ආගමික ඩීල් කාරයන් විසින් අසරණ මිනිසුන්ගේ ජීවිත සූරාකන ආකාරය ඉදිරිපත් කිරීම සැබවින්ම අභියෝගයක් වෙන්නඇති. ඊට අමතරව පවතින සමාජ ක්‍රමය හමුවේ පරාරෝපණයට ලක්වෙන අපේ ජීවිත සහ අපිටම වටහා ගැනීමට නොහැකිව අතරමංවන අපේ පැවැත්මේ අරමුණ මේ කතා කිහිපය හරහා අපි ඉදිරියට ගේනවා. අනික් කරුණ, අපි සියල්ලන්ටම අමතක වී යන අපේ සමාජයේ වෙසෙන අන්තම දිළිඳු කොටසට විඳින්නට වී ඇති දුක්ඛිත භාවය  විටින් විට මුණගැස්සවීම. සමාජ සැකැස්මේ  අන්තිම කෙලවරට ගාල්වූ ඒ පිරිසට, පවතින දේශපාලන, ආර්ථික ක්‍රමයෙන් විතරක් නෙවී ආගමික සංස්ථාවෙන් පවා පිළිගැනීමක් ගරුත්වයක් ලැබෙන්නේ නැති බව කතුවරයා අපිට ඉඟි කරනවා. සමහරවිට ඒවා මායා යතාර්තවාදී අයුරින් ඉදිරිපත් වෙන ඒවා. 

ඒ සමගම ආපු අදසක් තමයි ඊලඟ බුදු හාමුදුරුවෝ මොනවා දේශනා කරයිද?....උන්වහන්සේ කොහොම කෙනෙක් වෙයිද ?....අපිට ඔලුවට කාවද්දලා තියන දේවල් සහ අපි ලබාගෙන තියන දැනුම අනුව බුදුවරයා කියන කියන චරිතය පරිකල්පනය කරගන්න අපේ තියන ශක්‍යතාව කුමක්ද?....ධනවාදී ක්‍රමයක කෙල පැමිනි මොහොතේ උන්වහන්සේ දේශනා කරන දහම අපිට තේරෙයිද?....ගෞතම බුදුන් වහන්සේත් සාමාන්ය මිනිහෙක් කතා කරනවාට වඩා 100 ගුණයකට වැඩි වේගයකින්ද කොහෙද කතා කරපු බව TV එකේ ලඟදී කිව්වා (හරියටම ගාන මතක නෑ. කොහොම හරි ලොකු ගානක්). ඉතින් ඒ විදිය වේගයකින් කතා කරද්දී සාමාන්‍ය මිනිහෙක්ට පුලුවන් උනාද ඒක ග්‍රහනය කරගන්න. එසේත් නැතිනම් අපි මේ අහන කරුණු වෙන කාගේ හරි interpretation එකක්ද?......මේ ප්‍රශ්න ටික මට ආවේ "ඉතිහාසයේ වීරයා" කතාව කියවද්දි.

".....යකඩ කැබලි එක්තැන් කොට ත්‍රිකෝණාකාර හැඩයට බැඳ සකස්කල ඔහුගේ හිස් වැසුම ...,....,
ඔහුගේ ලපැත්තත් පිටපැත්තත් විෂ්කම්භය අඩි එකහාමාරක පමණ වූ දැති රෝද දෙකකින් ආවරනණයවී තිබිණ.තඹ තහඩු කැබැල්ලකින් යටිකය වසා තිබූ අතර දණහිසේ සිට පතුල දක්වා වයර් ඔතා මේස් වැසුමක සෙය ගන්වා තිබිණ...."

".....ප්‍රධාන බස් නැවතුම් පල තෙක් පැමිණි ඔහු අඩ පැයක් පමණ දේශනාවක්ද පැවැත්වූයේය. එය අප වාර්තාකරුවන්ට තෝරා පැහැදිලි කරගත නොහැකි තරමට වේගවත් විය. ඇරත් එම බස කිසිම බසකට අයත් එකකැයි සිතිය නොහැකි වග ඇතැමුන්ගේ අදහසයි... "


මේ සියලු ඉඟි කිරීම් , සඳහන් කිරීම් සිද්ධ වෙන්නේ අපි පුරුදු වෙලා තියන ආකෘතියෙන් වෙනස් විදිහට. සමාජ අසධාරණය , ආගමික හා ලිංගික සූරාකෑම් පිලිබඳ ඉතා මනරම් සහා සංවේදී භාෂාවෙන් ලියවුනු කෘතීන් ඕනෑ තරම් අපිට හමුවෙනවා. ඒවා ලියවී ඇත්තේ අපිට බොහොම හුරු පුරුදු සංවේදී කතන්දර ආකෘතියෙන්. නමුත් ටෙනිසන් අපිට ඒ සුන්දර , කියවනකොට එක හුස්මට ගින්නක් නැතුව කිය්වන් යන්න පුලුවන් ආකෘතිය හදලා දෙන්නේ නෑ. ඒ වෙනුවට ඔහු සත්‍යයේ මොහොතවල් , පීඩාවේ මොහොතවල්, මායාවේ මොහොතවල් , සිහින ලෝකවල මොහොතවල් තැනින් තැන ලියමින් අපිට බලකරනවා සැබෑව වටහාගන්නට. නැතිනම් අපේ පැවැත්මේ ස්වාභාවය ඒ තුලින් දකින්නට. මේ ආකෘතිය මට මතක් කරන්නේ යම් තැනකදී කියවූ තිය්ඩෝර් ඇඩෝනෝගේ කලාව සම්බන්ධ විචාරයකට.

මට මතක විදියට ඔහු පවසා තිබුනේ ධනවාදය විසින් කලාව සංස්කෘතික කර්මාන්තයක් බවට පත් කර ඇති බවයි. එමගින් බිහිවන පොප් සංගීතය හා චිත්‍රපට මගින් එකම වට්ටෝරුවේ නිර්මාණ බිහි කරමින් ජනතාව තත්වාරෝපණ්ය කරන බවත් එමගින් පවතින මර්ධනකාරී ක්‍රමය ස්වභාවික දෙයක් ලෙස පිලිගැනීමට අප පොලඹවන බවත්. මිනිසුන්ගේ විප්ලවවාදී අදහස් මොට කරන ඒකාකාරී ජනප්‍රිය රැල්ල වෙනුවට ඔහුගේ යෝජනාව උනේ දුෂ්කර සහ විනෝදයට අභියෝග කරන විරෝධය පෑමේ කලාවක් වෙනුවෙන්. ඇඩෝනෝ මේ මතය අනුව යමින් අපව පිනවන , දැහැන්ගත කරන ජනප්‍රිය සංගීතය වෙනුවට තෝරාගන්නවා විඳීමට අපහසු සංගීත ක්‍රමයක ආගමනය. ඒ තුලින් ඔහුගේ අරමුණ වෙන්නේ "අප සවන් දෙමින් සිටී" කියන තැනට ශ්‍රාවකයා පත් කිරීම. මොකද ජනප්‍රිය සංගීතය යනු අපි සවන් දෙනවා වෙනුවට  "අපට ඇහෙමින් තිබේ "  වර්ගයේ දෙයක් වීම.

මේ මතය ඉදිරියට ගෙනිය ෆ්‍රෙඩ්‍රික් ජෙම්සන් මතයක් පලකරනවා භාෂාවත් මේ ආකාරයෙන්ම විරෝධය පල කිරීමේ මාධ්යක් ලෙස යොදාගත හැකි බව. සමාජයේ පවතින අසාධාරණය සහ දුෂ්ඨ බව, සංවේදී/විසිතුරු භාෂාවකින් නොකැඩී ගලා යන කතාවක් ලෙස ඉදිරිපත් කරනවා වෙනුවට සත්‍යය සොයාගත හැකි තැන් වෙත අපිව යොමු කිරීමට , ඛණ්ඩනය වූ භාෂා විලාසයකට හැකි බව. මේ අනුව එන අදහසක් තමයි අන්තර්ගතය ද්වීතික වෙමින් ආකෘතිය ප්‍රමුඛවීම. දැති රෝදෙන් උපන් බුදුන් කියවන විට මට නිතැතින්ම මතක් උනේ මේ අදහස. ටෙනිසන් අපිට කියවන්නට, මනස වෙහෙසමින් කියවන්නට, අවශ්‍යය ඛණ්ඩිත සිදු වීම් පොකුරක් ලබාදෙනවා. එය හැටගනන් වල විතරක් නෙවී සමකාලීන සමාජ, දේශපාලන සහ ආගමික ස්ථර හමුවේ හමුවේ අපේ කුඩා බව හිතාගන්නට අපිව පොළඹවනවා. ඒ කුඩා බවට සවිඥානික වෙමින් හෝ නොවෙමින් ගෙවෙන අපේ පැවැත්මේ එක්තරා අවසානයකට අවසන් කතාවේදී මේ විදිහට එනවා,

"ගැහැනියකගේ සුවඳ උපන්දාමෙන් දැනුදු මාවෙත පැතිරේ. ඒ පිලිබඳ එදා අරමුණක් ගැනීමට මට නොහැකිවූවා සේම අදද මට එය කළ නොහැක. කෙසේ වුවත් එය පැහැපත් සිරුරක් ඇති, නිර්මල දෑසක් ඇති ස්ත්‍රී ආත්මයක් විය හැක. ඇය මා උපන් ද හෙලූ කෙඳිරිය මීට මොහොතකට පෙර යලිඳු හෙලුවාය. එය එදාට වඩා අද කෙනෙකුට මිහිරි ගීතයක් විය හැකිය. මට එය මිහිරක් නැත. අමිහිරිත් නැත. මිහිරි බවත් අමිහිරි බවත් අතර වූ තත්වයක් ය උසුලයි....."

Sunday, August 13, 2017

පන්තියේ desk එක






chemicals ඉහිරිච්ච 
ලැබ් එකේ ඩෙස් වලට
තඩි බබා අපි කියපු ගී සින්දු
තවමත් ඇසේ දෙසවන් පුරා

interval බෙල් එක 
වදින්නට ලංවෙද්දි
ඩෙස් එකේ යට තියන්
හංගගෙන අපි කාපු
බනිස් ගෙඩි , කෙහෙල් ගෙඩි
රස මතක් වේ තවම මට

interval එක ඇරඹිවිට
ඩෙස් ලෑල්ලක් කඩාගෙන
අපි ගැහුව cricket match
ගැහුවේ නම් නෑ ඊටපසු

ඉඩෝරෙට දියපොදක් විලසින්
ඒ කාලෙ එන වැල කතා
හනි හනික කියවලා
ගැහුවේ ඩෙස් එකේ අස්සෙම

පන්තිය අතුගාන කල්හී
කොල්ලන්ගේ පැත්තෙ කුණු
එබුවා ලොවෙත් පන දමාගෙන
කෙල්ලන්ගෙ ඩෙස් එකේ අස්සට

විභාගය එලඹුනා
පේපරේ කෙල උනා
ලියන්නත් නෑ එහෙමට දෙයක්
වෙලා ඇත ඕනෑ තරම්
සින්දුවක්  කරගෙන මතක්
දැම්මා ඩෙස් එකට තට්ටුවක්

ගුරුතුමා මගේ ලඟට ආවා
අලුත් කොලයක් දිගුකලා
මට මොකට අලුත් කොල
ලියන්නට කිසි දෙයක් නැතිකොට

ලියන්නට බොට දෙයක් නැත්නම්
තට්ටු කෙරුවේ මොකද මේසෙට
විභාගය ඉවර වෙනකල්
තියන් හිටපන් ඔලුව මේසෙට


**මුල් පද තුන Richmond විද්‍යාලයේ chemistry lab එකේ මේස කෙලවරක රටහුණු වලින් ලියා තිබියදී සොයා ගන්නා ලදී. එය ලියූ සහෝදරයාට මාගේ ස්තූතිය.....

Saturday, August 12, 2017

සතර 4 (කෙටිකතාව)






වේගයෙන් ඇදී ආ දුම්රිය දෙවන වේදිකාව දකිත්ම හති ලමින් තම ගමන් වේගය බාල කරන්නට විය. වේදිකාව හා සමාන්තර වෙත්ම එහි වේගය ඉතා බාල වූ මුත් තවමත් නතර නොවී ඉදිරියට ඇදේ. දුම්රිය නතර වෙන තෙක් ඉවසාසිටීමට නොහැකි පිරිමින් තම බෑග් මලු සමග සටන් කරමින් දිව ගොස් පාපුවරුවට පනී. ඔවුන්ගේ අරමුණ කෙසේ හෝ අසුනක් අල්ලා ගැනීමය. ඉක්මන් ක්‍රියාමාර්ග නොගතහොත්  කොළඹ දක්වාම සිටගෙන යාමට සිදුවන බව ඔවුන් දනී. දනි පනි ගා නැග ගත් පිරිසෙන් වාසනාවන්තයන් කිහිපදෙනෙක්ට පමණක් දුම්-රියේ දොරවල් අසල හිස්ව තිබූ ආසන හිමිවිය. ඉඳගැනීමේ වාසනාව අහිමිවූවෝ සුසුම් ලමින් හිටගෙන යාමට හිත හදා ගති. පිපුණු රෝසමල් මෙන් මුහුණ පාට කරගත් තරුණ ගැහැණු බුම්මාගෙන සිටින්නේ ආසනයක් හිමි කරගැනීමට නොහැකි වූ නිසාවෙනි. උන් දුම්රිය මැදිරියේ එහා කොනේ සිට මෙහා කොනටම වේගයෙන් ඇවිදින්නේ කොහේ හෝ මුල්ලක ඉතුරුවූ ආසනයකට ඉව අල්ලමිනි. නමුත් ඒ බුම්මාගැනීම වැඩි කාලයකට නොවේ තව ටික වේලවකින් මේ සියලුදෙනා තම තමන්ගේ ජංගම දුරකතන වලට මුහුණ ඔබාගනිමින් සිත් සැහැල්ලු කරගනු ඇත. දුම්-රියට අවසානයට ගොඩවුනේ මැදිවියැති භික්ෂුවකි. ඊට පිටුපසින් චන්දන ය. 

භික්ෂුවගේ ගොඩවීම නිසා සීට් ඇල්ලීමේ තරඟයෙන් ජයගත් වාසනාවන්ත තරඟකරුවෙක්ට තම අසුන පූජා කිරීමට සිදුවිය. තම සීට් අත්පත්කරගැනීමේ වාසනාව මිනිත්තු කිහිපයකට වඩා නොරැඳුනු බැවින් ඔහුගේ මුහුනේ ඇඳීතිබුනේ පරාජිත පෙනුමකි. චන්දන, භික්ෂුවගේ අසුන සමීපයේම සිටගති. දුම්රිය හෙමිහිට තම ගමන ආරම්භ කරයි. මග දෙපස ඇති ගස් කොලන් ටිකෙන් ටික වේගය වැඩිකරමින් තමන් පසුකර දුවන්නට ගන්නා අයුරු චන්දනට පෙනේ. 
භික්ෂුව සිය ගමන් මලුව තුල ඇති පසුම්බිය ආදරයෙන් පිරිමදිනු චන්දන දුටුවේය. ඒ තුල ඇත්තේ පෙරදින රාත්‍රියේ ධර්ම දේශනාවකට වැඩම කර දේශනා පඬුරු ලෙස උන්වහන්සේ ලැබූ මොණර කොල සමූහයක් බව දැනගන්නට චන්දනට හැකියාවක් නැත. දේශනා පඬුරු වලට අමතරව උන්වහන්සේ රචනාකල මයිත්‍රී භාවනා පොත් පිංචවල් රැසක්ද දායක සභාව ලවා අලෙවි කරවූ බැවින් ඒ පසුම්බිය තරමට වඩා පිම්බී තිබුණු බව චන්දන්ගේ දෑසට හසුවුනා වියයුතුය.

හචෑස්......

හාමුදුරුවන්ට එහා අසුනේ වූ තරුණයා මහ හඬින් කිමුහුමක් පිට කලේය. පලවෙනි හචෑස් එකෙන් නතර නොවුනු ඒ කිමුහුන් පූජාව හචෑස් , පචෑස් , හුචෑස් ශබ්ධ නංවමින් දිගට හරහට පිටවන්නට විය. ලේන්සුවක්වත් නහයට නොතබමින් තරුණයා  තම කිමුහුම් පූජාවේ වූ ඛේට අංශු දස දහස් ගණනක් නිදහස් වාතලයට මුදා හරී. හාමුදුරුවන් වහන්සේ ඔහු දෙස ඔරවා බලනු තරුණයා නුදුටුවේ ඒ මොහොතේම ඔහුට පැමිණි දුරකතන ඇමතුමක් නිසාවෙනි. තවත් කිමුහුමක් පිටකමින්ම තරුණයා "හෙලෝ...." කීවේය. ඊට පසු නාසයෙන් පහලට විත් එලියට එන්නට වලිකන තම සෙම්සොටු දහරාව විටින් විට ඉහලට අදිමින් ඔහු ඇමතුමට උත්තර බඳින්නට විය.

දුරකතන සංවාදයේ සියලු කතා චන්දන්ගේ කන වැකේ. ඊට අනුව කොල්ලාට ලෙඩ කෝටියකි. 

මේ තරුණ වයසේදීම ඒකාට කොලෙස්ටරෝල්ය,
 ජිම් යාමට ගොස් උලුක්කු වූ උරහිසකමාසයක් තිස්සේ බෙහෙත් බැඳේ, 
blood-pressure එකද වැඩිව ඇති බව දොස්තර කියලාය.
බඩේ පැත්තක් රිදෙන එකට සැත්කමක් කරන්නට වෙලාය.
නිමක් නැති පීනස නිසා කොණ්ඩය සුදු වේගෙන එන්නේ තරුණ බව මකාලමිනි.

තවත් මොකක්දෝ ලෙඩක් ඇති බව කොල්ලා දුරකතනයට පැවසුවත් චන්දනට එය හරිහැටි ඇසුනේ නැත.

"ලොක්කගෙන් නිවාඩු ඉල්ලුවා බන් ඊලඟ දවස් දෙක. ......කොහෙද ඌ දෙන්න බෑ කිව්වනේ.  යකෝ ලෙඩකටවත් නිවාඩුවක් දෙන්න බැරි හැටි මුන්ට......."
තරුණයා දුරකතනයෙන් ආඩපාලි කියයි.

කතාවට කන්දීගෙනම චන්දන වටපිට බැලීය. භික්ෂුවට පිටුපා ඇති අසුනේ සිටියේ මහලු මනුෂ්‍යයෙකි. ඔහුගේ වම් අත වෙව්ලයි. කොණ්ඩය සුදුම සුදු වෙලාය. ඇට ගැහුණු ගෙලෙහි නහර පවා ඉල්පී ඇත. මහල්ලා පෙනුමේ තරමට නාකි නොවිය යුතුයැයි චන්දනට සිතුනේ ඔහුගේ දකුණතින් ඉහල පහල යන ජංගම දුරකතන්යේ තිරය දුටු විටය. මහල්ලා සිටියේ මුහුණු පොතේ සැරිසරමිනි. මුහුණු පොතේ ඇති සරාගී නිළියන්ගේ පිටුවක ඔහු උඩ පහළ ගමන් කරයි. යට ඇඳුම් වලින් පමණක් සැරසී සිටින ඉන්ගිරිසි නිලියන් හා නිරූපිකාවන් ගේ රූ එකින් එක ඔහුගේ පිරික්සීමට ලක්වේ. ටික වේලවකින් ඔහු තවත් පිටුවකට මාරු විය. එය හින්දි ගැහැනුනුගේ රූ රැගත් පිටුවක් විය. එහි වූ කෙල්ලන්ගේ නම් වැඩියෙන්ම පෙනුනේ සුදු පැහැති බඩවල්ය. මහල්ලාගේ දුරකතන තිරය දෙස හොරෙන් බලා සිටි චන්දනටත් තමන්ගේ සිත ගත රත් වීගෙන එනවා දැනුනි.

චන්දනගේ රාගී දැහැන බිඳුනේ තරුණයාගේ හචෑස් එකකින් කෝච්චි පෙට්ටිය දෙදරුම් කෑ බැවිනි. මෙවර නම් ඔහු කොහෙන්දෝ ලේන්සුවක් සොයාගෙන තම නාසයත් පපුවත් දෙකම ලේන්සුවට ඉදිරී එන තරම් වේගයෙන් තම සෙම් සොටු දහරාව ලේන්සුවට ඇදදැම්මේය. තරලමය සෙම් සොටු දහරාවේ ඇතිල්ලීමේ ශබ්ධයෙන් අප්පිරියාවක් ඇති වූ චන්දන නැවත හික්ෂුව දෙසට එබුණි. උන්වහන්සේ තම මුහුණු පොත් ගිනුමට වැඩ හුන්සේක. 

"පර හම්බයන්ගෙන් මේ සිංහල දීපේ ගලවාගන්න සුජාත හෙළයිනි එකතු වෙව්....."
හාමුදුරුවෝ මුහුණු පොතේ දෙශනාවක් කොටා ඇත.

චන්දන, හාමුදුරුවන්ගේ නම කියවාගන්නට උත්සහ කලද "ඥ", "ඤා " වලින් සැදි නමක් ඉන්ගිරිසියෙන් දමා තිබූ නිසා හරියට කියවාගත හැකිවූයේ අන්තිමට තිබූ "Thero" කෑල්ල පමණි.

දුම්රිය නැවත හතිලමින් තම වේගය අඩුකරන්නට ගෙන ඇත්තේ ඊලඟ නැවතුම ආසන්න  නිසා විය යුතුය.ටික වේලාවකින් යකඩ බරාස්ස්ස්ස්ස් සද්දය නංවමින් දුම්රිය නතරවිය. චන්දන දුම්රිය දොරටුවෙන් පිටත පෙනෙන කොන්ක්‍රීට් පාර දෙස බලා සිටින්නට විය. පාර පටන් ගන්නා තැනට දෙපස වූ කණු දෙකක් අතරට ගැට ගැසුනු ලණුවක සුදු කොඩි දෙකක් එල්ලී මද සුලඟට ලෙලදේ. කලකින් නොවැටුනු වැසි නිසා වේලී කරකුට්ටන්ව ගිය කොන්ක්‍රීට් පාරටත් වලාකුලින් තොර වූ නිල්ම නිල් අහසටත් මැදි වූ හිස් අවකාශය තුල සුදු කොඩි දෙක තනි වී ඇත. කොන්ක්‍රීට් පාරේ මීටර් 15ක් පමණ යද්දී තරමක් ලොකු වංගුවක් ඇති බැවින් පාරේ මදක් දුරට යනකල් පමණි චන්දනට දැකිය හැක්කේ. ඒ පෙනෙන කොටස සම්පූර්ණයෙන් පාලුවට ගිහිල්ලාය. වැසි දිය නොලැබ කේඩෑරිවී ගිය තණකොල ගොල්ල දුඹුරු පැහැයට හැරෙමින් පවතී. මෙහෙම ගියොත් කොන්ක්‍රීට් පොළවේ පැහැයත් ගස් වල පැහැයත් සමානව පෙනෙනු ඇත. එවිටම වංගුවෙන් මතුවූයේ සුදු හැඳගත් තරුණයෙකි. ඔහු වේගයෙන් පාර දිගේ පැමිනෙමින් සිටී. ඔහුගේ අතේ සුදු කොල කැබැල්ලකි. සමහරවිට එහිඇත්තේ මුද්‍රණය පිනිස ගෙනයන මරණ දැන්වීමයැයි චන්දනට සිතේ. එහි දෙපස උපත හා විපත සඳහන් දින වකවානු ලියවී ඇති. මැදට වන්නට මැරුණු කෙනාගේ රූපයක් ඇති. 

"කවුද දන්නෑ මැරිලා තියෙන්නේ"....චන්දන තාමාගෙන්ම ඇසීය. 
මැරී ඇත්තේ මහල්ලෙක්ද? නැතිනම් ලෙඩෙක්ද?.....කොහොම උනත් ඒ භික්ෂුවක් විය නොහැක. භික්ෂුවක් උනානම් කොන්ක්‍රීට් පාර මීට වඩා ලකයක් ඇතුව දුක්වනු ඇත.සුදු පාට වෙනුවට තැඹිලිපාට වෑස්සෙනු ඇත.
මියගිය කෙනා එතරම් ධනවතෙකුද විය නොහැක.එසේ වුනා නම් පාර දිගට ලොකු ලොකු වාහන නවතා තිබෙණු ඇත, මීට වඩා ගාම්භීරෙට මග දෙපස හැඩ වනු ඇත......ඒත් මැරුණු කෙනාට ඉන් ඇති ඵලය කිම ?....ගුණු වැයුම් ගොඩක්, බෙර වාදන පෙලක්, පාවඩ උඩින්, නිල් අහස යටින් ඔහු හෝ ඇය අවසන් ගමන යනු ඇත. සැබවින්ම එය ගමනක් වන්නේ පණ තියන උන්ට මිස  මිස මැරුණු කෙනාට නොවේ. මිනියක් අවසන් ගමනක් ඇවිද්දවන පණ තියන උන්ගේ කඳුලු ගොඩක් බිම වැටී පොළව තෙමණු ඇත. නමුත් පොලවට අවසානයේ වැදගත් වන්නේ කඳුලු නොව පොළවට පස්වී පොහොර වන මැරුණු එකාගේ සම්, ඇට  සහ ඕජස්ය. 

තම අසුනට යාබද අසුනට ගැබිණි කතක් පැමිණි බැවින් මහල්ලාගේ අඩ නිරුවත් නිළි රාගය බිඳී ගියේය. හෙතෙම වහාම දුරකතය තම කලිසම් සාක්කුවට ඔබා ගත්තේ කිසිවෙක් දැක්කාදැයි සැක හැර දැනගැනීමට මෙන් වටපිට බලමිනි. වටපිටාව සිසාරන ඔහුගේ දෑසට පිටුපස අසුනේ සිටි භික්ෂුව යාන්තමට දර්ශනය විය.

"අපේ මේ ජාතිය බේර ගන්න වෙලා තියෙන්නේ අවජාතක සිංහල පොන්නයන්ගෙන්මයි..."
හාමුදුරුවෝ  තම මුහුණුපොත් පෝස්ටුවකට කමෙන්ටුවක් දමයි. 
"මේ වගේ පොන්න වේ..."

"අහ් මේ අපේ හාමුදුරුවෝ නෙව"....මහල්ලා භික්ෂුව දෙසට හැරී ඇමතීය. 
"මේ අපේ උපාසක මහත්තයනෙ....මම මේ ඊයේ රාත්‍රියේ බණකට වැඩලා එන ගමන්"

"මගේ මයිත්‍රී භාවනාව පිලිබඳ පොත ගැන දේශනාවකුත් කලා"........හාමුදුරුවෝ බාගෙට කෙටූ කොමෙන්ටුව මකා දැමමින් පැවසීය.
"අපිට ඉතින් නිවාඩුවක් පාඩුවක් නෑ උපාසක මහත්තයෝ. මිනිස්සුන්ට මයිත්‍රිය වඩන්න කියාදිදී රට වටේ වඩිනවා..."

"අනේ සාධු...!! මාත් මේ හාමුදුරුවන්ගේ දේශනාවක් පෝන් එකෙන් අහන ගමන් හිටියේ ........"එය කියන විට මහල්ලාගේ ඇස් නැටවිනිදැයි චන්දනට සිතිනි.
"මටත් නිවාඩුවක් කලාවක්  නෑ අපේ හාමුදුරුවනේ. ගෑනි මලත් හරි දැන් දරු මුණුපුරන්ගේ රාජකාරි මට පැවරිලා.ඒවා අපෙන් කෙරෙන්න ඕනි යුතුකම්නෙ. මම මේ පුතාලාගේ ගෙදර යන ගමන්. ඉස්කොලේ නිවාඩු කාලෙ නිසා ළමයා බලාගන්න විදිහක් නෑ කියල මට එන්න කිව්වා."

"බොහොම හොඳයි....බොහොම හොඳයි" හාමුදුරුවෝ නැවත තම පසුම්බිය අත ගානගමන් පවසමින් කවුලුවෙන් ඉවත බලාගති.

එහා පැත්තේ ඉඳගත් ගැබිණි කත ඒ ටිකට නින්දට වැටී ඇති බැවින් මහල්ලා නැවත තම ජංගමය ගෙන තවත් මුහුණු පිටුවකට පිලිපන්නේය. එහි වූයේ අලුත විවාහ වූ ජෝඩුවකගේ පින්තූර සමූහයකි. මනාලිය තම යෙහෙලියන් සමග කෙටි කිමෝනාවලින් සැරසී ගත් පින්තූර දෙස මහල්ලාත් මහල්ලාගේ ගෙලට ඉහලින් චන්දනත් බලා සිටී. කෙල්ලන්ගේ නිරුවත් දෙපා අමුතුම දීප්තියකින් දිලිසේ.මහල්ලා එකින් එක පින්තූර තිඅරය මත දිග හරී.

මගුල් ඇල්බමයේ අවසානය ලඟාවෙමින් පවතී. එහි අවසාන පින්තූරයේ මනාල ජෝඩුව පිට්ව යන වාහනයේ වීදුරුව මත "අද ඉඳන් අතට නිවාඩු" කියා මොනවායින්දෝ ලියා තිබුණි. කාරය වටා රැස් වූ තරුණ තරුණියන්ගේ මුහුණු සිනාවෙන් පිරී ඇත. තරුණියන්ගේ මුහුණු දෙව්ලොවින් බට සුරඟනන්ගේ මෙනි. මනාල ජෝඩුව ජයට පහට සරසා ඇති මාර්ගය දෙස ප්‍රීතියෙන් බලා සිටිති. හැඩැති වැඩති මාර්ගයක් ඔස්සේ සහකරුවෙක් සමග දිගු ගමනකට   මුල පිරීමට ඇත්තේ මොහොතක් පමණක් නිසා වෙන්න ඇති
දුම්රිය පිටත්වීම ඇරඹීය. චන්දන නැවතත් කොන්ක්‍රීට් මාර්ගය දෙස බැලීය. දුම්රිය ඉදිරියට යත්ම පාරේ වංගුවෙන් එහා කොටස ඔහුගේ නෙත ගැටුණි. වංගුවෙන් එපිට කලු පැහැති දිගු කාරයක් නවත්වා තිබේ ඒ වටා රැස් වූවන් ලේන්සු වලින් තමන්ගේ දෙනෙත් පිසිණු පෙනේ.  ඒ කිසිඳු මුහුනක් දිදුලන්නේ නැති බවනම් සහතිකය. කාරය වටා මිසක් ඉන් එහාට මිනිස් පුලුටක් නැති දුරුවර්ණ් වී ගිය පාලු වීදිය පමණි. කාරයට ඉහලින් වූ තොරණේ කිසියම් පාඨයක් සඳහන් කර ඇතත් චන්දනට එය පැහැදිලිව පෙනෙනේ නැත. එහි කුමක් සඳහන් කලානම් හොඳද? ....."අද ඉඳන් හැමදාම නිවාඩු" එහෙම ගැසුවානම් එහිද වැරැද්දක් නැතැයි චන්දනට සිතුණි.

හචෑඊස්ස්ස්ස්........
කිමුහුමත් සමග තවත් call එකකි...

"සර් ...අනේ සර් අද මට නිවාඩුවක් ගන්න බැරිද ?"

Monday, August 7, 2017

නයි පැවැත්ම නොහොත් මෙතෙක් කථාව






88 අගෝස්තුවේ හත්වෙනිදාක ,
මහ රෑක හෝ ගිනි මද්දහනක තියන,
උණුසුම හෝ ආලෝකය අඳුනගන්න නොදැන,
මම ඇස් අරින්න උත්සහකලා.
ඒත් මොන ඇස් ඇරිල්ලක්ද?
ඇඟම දනවා ගජරාමෙට.
ජලජ සත්වයෙක් නෙව මේ ගොඩබිමට ඇදලා දැම්මේ,
ඇස් ඇරිල්ල පැත්තක තියලා ඇඬුවා මම,
පුලුවන් උපරිමේටම....
එතන ඉඳන් බඩගින්නට, රස්නෙට, 
සීතලට, විතරක් නෙවී,
දෙයක් ගන්න උවමනා උනු හැමවිටම,
මම කලේ කෑ ගහල අඬන එක.
ඒ හැම අඬුමකටම ලැබුණු මුල්ම සැලකිල්ල,
කිරි සුවඳින්ද නැත්නම් දාඩිය සුවඳින්ද කියලා,
හරියටම අඳුනගන්න බැරි උනත්,
සෙනහසේ සුවඳ  උතුරන්න ගැබ්වෙච්ච
අම්මාගේ තන පුඩුව......
ආදරේ උණුසුමට, සෙනහසේ සුවඳටම, 
හුරු වෙච්ච චූටි ශරීරෙට
ටයර් සෑ වල දැවුණු,
මිනී වල පුලුටු ගඳ, 
තරුණ ජීවිත බිලිගත්ත,
ගිනි  පුලිඟු වල රස්නෙ,
දැනුනේ නම් නෑ මතක විදිහට.

කාලය ගියා වේගයෙන් ඉගිලී
ඉස්කෝලෙ ගියා මම කියාගෙන මැසිවිලී,
පාඩම් ගොඩක්, පොත් ගොඩක්, විභාග ගොඩක්,
වට පිටේ උන්ගෙන් ප්‍රශ්න ගොඩක්,

සිස්සත්වෙ පාස්ද? ......... ඔව්
ලොකු ඉස්කොලෙකට යන්න බෑලුනෙ ඒ වුනාට ? .....හ්ම්ම්ම්
O\L  පාස් ද?....  ඔව් Aම දහයක්
අහ් ඇත්තද.ඒ උනාට  ඔය වගේ ලේසි වෙන්නෑ උසස් පෙල නම්.
මොකද පුතේ A\L ?.....   සබරගමුවට තමයි යන්න පුලුවන්
අහ් ඒකට ගිහිල්ල නම් ගෙදර තමයි ඉන්න වෙන්නේ. රස්සා හෙම නෑලු ඕවට.......හ්ම්ම්ම්


රැවුල් කොණ්ඩ වවාගෙන ,
හිටියා උන් මාරයො වාගේ
රැවුල් ගස් උදුරලා, කොණ්ඩෙ පැත්තට පීරලා,
අපි හිටිය මල් ගස් වාගෙ.

කුණු ප්‍රෙශා වරෙන් උඹ පෝලිමේ,
හිනාව කපාගනින්, කඩ්ඩ බෑ , පාවා දෙන්න බෑ
එහෙමයි ජේෂ්ඨ උත්තමයා.........


"දයාබර අම්මේ තාත්තේ, අයියේ , අක්කේ....අපේ මේ වෑයම නිදහස් අධ්‍යාපනයේ ..3$**&%##@ .......ඒ නිසා ඔබට හැකි පමණින් උපකාරයක් කරන්න............"
"නෙදකින් රුපියල් 5යිනෙ දුන්නේ හෝතඹුවා.....
අනේ ඒ අක්ක නම් 50ක්ම දුන්නා"

කැට යාම් ගොඩක් මැද
තොරක් නැති පිකට්, පෝස්ටර්, පන්ති වර්ජන
කඳුලු ගෑස් බැටන් පොලු පාර මැද
ඉඳහිටලා ගිය දේශනේක මැද
ඇගේ දෑස් හමුවුනා හැමවිට..........

ආදර කන්ද මීදුමෙන් වැහිලා යද්දි
සීත සුලඟ සමනල වැව පිසගෙන එද්දි
පළමු වරට ඒ දෙතොල් සිපගද්දි
පපුව ගැහුණා දෙදරන්න
ආදරේ බර උහුලද්දි

කාලය තාලයට ගැලුවා
සරසවිය මතකයක් වූවා
ඇගේ පෙම මතකයක් නූවා
මන්ද ඈ මා ලඟම වූවා


දැන් බඳින වයසත් හරි නේද පුතේ ?........හ්ම්ම් හ්ම්ම්ම් 
බඳින්නේ නැදද මචන්.......... මගෙන් අහන්නේ තෝ බැඳපන්කො
ඔයා මාව බඳින්නේ නැද්ද අනේ....බොරුවක්ද කරන්නේ ?........ පිස්සුද ඕයි
උඹට අපි එකක් හොයන්නද ? නැතිනම් හිතේ 
කෙනෙක් ඉන්නව නම් කියපන්.. .......

  ම්ම්ම්ම්ම් මේ මේ...

තෙපරබානේ නැතුව කියපන් .........


"පොත් මිටියක් මල් කලඹක් වූවා අද ඔබේ දෑතේ
රන් මුදුවක් දිදුලයි ඔබෙ සුරතේ සතුටු සිනහා මැද්දේ
ටිකෙන් ටික බිඳෙන් බිඳ ,
අපි ආවද මේ තරම් දුර......"

කොහෙද යකෝ දුර ආවේ?..........
ඇහ්  , ඒ කිව්වේ ?
කෝ උඹ වාහනයක්වත් ගත්තද? බලපන්  හැම එකාම වගේ වාහන අරන්....උඹ පොත් කියවා කියවා හිටපන්.........
ඔව් ඔව් ගන්න ඕනි තමයි

මොකක්ද බන් ඔය use කරන phone එක. s8 එකක්වත් බස්සපන්කෝ.... 

මාස්ටර්ස් කරන්නේ නැද්ද උබ?........ම්ම්ම්ම්ම්
දැන් හැම එකාම මාස්ටර්ස් කරනවා යකෝ..කරපන් උඹත් බලන් ඉන්නේ නැතුව

ළමයෙක් හෙම තවම නැද්ද දරුවෝ ?....... try කරනවා නැන්දෙ ...
අපිට නම් ඔය වයසේදී දරුවො දෙක තුනක්ම හිටියා...... හ්ම්ම්ම්ම්ම්



ඉතින් ඔන්න ඔහොමයි මෙතෙක් කතාව උනේ. කොහොම උනත් මේ ලෝකෙ අපේ පැවැත්ම කියන්නේ කවුරුන්දෝ එකෙක් හදපු template එකකට අනුව ජීවත් වීමක්. ඒ නිසා අපේ පැවැත්ම කියන දේ සම්පූර්ණයෙන්ම  අපේ පාලනයෙන් තොරයි, ඒත් අපි හිතන් ඉන්නව ඒක අපේ control එකේ තියෙන්නේ කියලා.ඉතින් එහෙම හිතාගෙන ආතල් එකේ ඉන්න ගමන් හිටපු ගමන් පීලි පැනපුවාම තේරෙනවා නැත්නම් පේන්න ගන්නවා අපි ඉන්න සැබෑ ලෝකයේ ස්වබාවය . ඒ කියනේ අපි මේ කරමින් ඉන්නේ අපිට ඕනි දේ නෙමෙයි pre-defined template එකක් maintain කිරීමක් කියලා.ඒ වගේ වෙලාවට මේ වගේ ගොන් පාට් ලියවෙනවා. බාගයක් ලියන් යද්දි ආයේ හිතුනා නෑ නෑ මගේ ජීවිතේ තියෙන්නේ මගේ control එකේ තමයි යකෝ කියලා. එහෙම full confidence පිට පුරුෂ දහිරිය අරන් වෙලාව බලනකොට අගෝස්තු හත්වෙනිදා උදා වෙන්න ඔන්න මෙන්න. ඒ නිසා මේ ලියන් ආපු යාං හෑල්ල නවත්තලා නයියා වන මට සුබ උපන්දිනක් වේවා කියල මම ම පතා ගමි.........ගෙහුන් එනනම් එහෙනම්...


Saturday, July 29, 2017

බුද්ධාගමෙහි ප්‍රමුඛතාව ?






මේ ආණ්ඩුව පත්වුන දින සිට කියවෙන ප්‍රධාන දෙයක් තමයි නව ව්‍යවස්ථාවක් සම්පාදනය කිරීම කියන කරුණ. 2016 ජනවාරි වල තමයි මේ ක්‍රියාවලියේ ආරම්බය සටහන් වෙන්නේ. ඒ 2015 දෙසැම්බර් වල පිහිටවපු මහජන අදහස් විමසීමේ කමිටුව (සාමාජිකයින් 20දෙනෙකුගෙන් සමන්විත ) තමන්ගේ කර්තව්‍යයන් නිල ලෙස ආරම්භ කිරීමත් සමග. මාස කිහිපයක් පුරා ලංකාවේ පරිපාලන දිස්ත්‍රික්ක 25 පුරාම තම කටයුතු පවත්වාගෙන ගිය මේ කමිටුව තම වාර්තාව 2016 මැයි මාසයේදී බාර දුන්නා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්තා මණ්ඩලයට. එය පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරු 225දෙනාගෙන්ම සමන්විත මණ්ඩලයක්. මේ බාරදුන් යෝජනාවලිය , මෙහෙයුම් කමිටුවකින්, අනු කමිටු 6කින් සහ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා මණ්ඩලයකින් කළමණාකරණය වෙලා අවසානයේදී පාර්ලිමේන්තු ක්‍රියාවලියකට යොමු වෙනු ඇති.

මේ යෝජනා බාරදුන් දවසේ සිට රට පුරා විටින් විට පත්තු වුණු කාරනයක් තමයි බුද්ධාගමට හිමි ස්ථානය අහිමි කරන්න යනවා කියන අදහස. එදිනෙදා සමාජයේ අපිට මුණගැසෙන බොහෝ දෙනා මේ සම්බන්ධයෙන් නිසි අවබෝධයක නෑ. එහෙම නැති වෙලත් සමහරක් දෙනා ඉතා ක්‍රෝධයෙන් මේ ගැන රජයට සාප කරනවා. සමහරෙක් හිතාගෙන ඉන්නේ රට අන්‍යාගමීකරණය කරන්න යනවා කියලා. මොකද සමහරක් දෙනා රාජ්‍යය අනාගමික කිරීම කියන අදහස වරදවා වටහාගෙන ඇති නිසා. මේ හැම දෙනෙක්ම වගේ  කෝපගන්වන අදහස් වල ඉන්නේ බුකියේ page වල, groups වල පලවන මෙලෝ වගකීමක්, සදාචාරයක් නැති posts වලට වහල් වෙලා. නැතිනම් රට අවුලවන්න බලන් ඉන්න හාමුදුරුවරුන් කොට්ඨාශයක් සරණ ගිහිල්ලා.

ඉතින් අද  උත්සහය මේ ගැටලුවේ දැනට පවතින තත්වය ඉදිරිපත් කිරීම. පවතින ව්‍යවස්ථාවේ දෙවනි පරිච්ඡේදය නම් කරලා තියෙන්නේ "බුද්ධාගම" කියල. එහි ඇතුලත් වෙන්නේ ආන්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්තාවේ 9වෙනි වගන්තිය. 9වෙනි වගන්තිය මෙන්න මෙහෙමයි තියෙන්නේ,
ශ්‍රී ලංකා ජනරජය බුද්ධාගමට ප්‍රමුඛ ස්ථානය පිරිනමන්නේය. එහෙයින් 10වන ව්‍යවස්ථාවෙන් සහ 14වන ව්‍යවස්තාවේ (1)වන අනුව්‍යවස්ථාවේ (ඉ ) ඡේදයෙන් සියලුම ආගම් වලට පිරිනැමෙන අයිතිවාසිකම් ආරක්ෂා කරදෙන අතර බුද්ධ ශාසනය සුරක්ෂිතකොට පෝෂණය කිරීම රජයේ වගකීම විය යුත්තේය.

දැන් අපි බලමු මොනවද මේ 10 සහ 14(1)(ඉ ) කියන්නේ කියලා,

10. සෑම තැනැත්තෙකුටම තමන් අභිමත ආගමක් ඇදහීමේ හෝ වැළඳ ගැනීමේ නිදහස ද ලබ්ධියක් හෝ විශ්වාසයක් දැරීමේ හෝ පිළිගැනීමේ නිදහස ද ඇතුලුව සිතීමේ නිදහසට, හෘදය සාක්ෂියේ නිදහසට සහ ආගමික නිදහසට හිමිකම් ඇත්තේය.

14(1)(ඉ ). එකලාව හෝ අන් අය හා සමග, ප්‍රසිද්ධියේ හෝ පෞද්ගලිකව, තම ආගම , ලබ්ධිය හෝ විශ්වාසය ඇදහීමෙන්, පිළිපැදීමෙන්, ප්‍රගුණ කිරීමෙන් සහ ඉගැන්වීමෙන් ප්‍රකාශ කිරීමේ නිදහස.

ඔය විදිහට තමයි 1972 ව්‍යවස්ථාවෙන් බෞද්ධාගමට දී තිබුණ ස්ථානය කිසිඳු වෙනසකට ලක් නොකර 78 ව්‍යවස්ථාවටත් එක් වෙලා තියෙන්නේ. නමුත් 78 ව්‍යවස්ථාවේදී  දීල තියන ප්‍රමුඛබව ඉතා ශක්තිමත් එකක්. මොකද කියනවනම්, 83වන වගන්තියට අනුව පාර්ලිමේන්තුවේ 2/3ක අනුමැතියට අතිරේකව ජනමත විචාරණයකදී ජනතාවගේ ප්‍රකාශිත අනුමැතියද නොලැබ බෞද්ධාගමට ව්‍යවස්ථාවෙන් පිරිනමන ලද තත්වයෙහි කිසිදු වෙනසක් ඇති කරන්න බැරි නිසා.

දැන් අපි බලමු මෙවර නව ව්‍යවස්තාව සඳහා මහජන අදහස් විමසීමේ කමිටුව ඉදිරිපත්කල නිර්දේශ මොනවද කියලා. ඔවුන්ගේ නිර්දේශ ඒකමතික නොවන නිසා ඒ ඒ නිර්දේශ ඉදිරිපත් කරන සාමාජිකයන් කවුරුන්ද කියලත් යෝජනාවලියේ පාද සටහන් වල දක්වා තිබෙනවා.

1. පවතින දෙවනි පරිච්ඡේදයේ 9වෙනි වගන්තිය කිසිඳු වෙනසකින් තොරව එලෙසම පවත්වා ගැනීම.( සාමජිකයින් 2යි )

2. දෙවනි පරිච්ඡේදයේ අඩංගු කරුණු වෙනසකට භාජනය නොකරමින්, දෙවන පරිච්ඡේදයේ මාතෘකාව "ආගම්" ලෙස වෙනස් කිරීම (සාමාජිකයින් 2යි )

3. නවවැනි වගන්තිය පහත අයුරින් යලි සූත්‍රගත කිරීම,
ශ්‍රී ලංකා ජනරජය සියලු ආගම් වලට සමාන තත්වයන් ලබාදෙයි. රාජ්‍යය බුද්ධාගම ආරක්ෂාකරමින් පෝෂණය කරන අතර සියලු ආගම් වලට, පවතින ව්‍යවස්තාවෙන් දෙනු ලබන අයිතීන්වන 10 සහ 14(1) (ඉ ) ලබාදීමට සහතික වේ.
( සාමාජිකයින් 5යි )

4. ශ්‍රී ලංකාව අනාගමික රාජ්‍යයක් වේ. (සාමාජිකයින් 5යි )

5. ශ්‍රී ලංකාව අනාගමික රාජ්‍යයක් වන අතර, ආධ්‍යාත්මික දියුණුව සඳහා වන ආගමෙහි භූමිකාව පිළිගනී. (සාමාජිකයින් 1යි )

6. දෙවන පරිච්ඡේදයෙහි මාතෘකාව "ආගම්" ලෙස වෙනස් විය යුතු අතර එහි ඇති කරුණ,
"ශ්‍රී ලංකා ජනරජය  සියලු ආගම් වලට සමාන තත්වයක් ලබාදේ" ලෙස විය යුතුය.
(සාමාජිකයින් 2යි )

ඔන්න ඔය විදියට තමයි මේ වෙද්දී කරුණු කාරණා පෙල ගැහිල තියෙන්නේ . බුද්ධාමට දෙන තත්වය මොකක්ද කියල වාචාල දේශපාලකයො, රට කොටවන හාමුදුරුවරු ඇතුලු අනිකුත් පූජක පක්ෂ , රටට ආතල් දෙන බුකී පේජ් කාරයෝ පික්සුවෙන් ගහන පිනුම් දිහා බලල ඔබත් පික්සු වැටිලා මුලා වෙන්න එපා. තොරතුරු තාක්ෂණය ඉතා දියුණු මේ යුගයේ ඔබට අවශ්‍ය තොරතුරු දැනගත හැකි මාධ්‍ය බොහොමයක් විවෘතයි. ඒ නිසා හැකි සෑම විටම අදාල තොරතුරු ඔබ විසින්ම විමසා බලා තම නැණ බලයෙන් තේරුම් ගන්න. එවිට රට ගිනිතියන ඉහත කණඩායම් වලට ඔබ ගොදුරු කරගන්න අපහසු වෙනවාක් මෙන්ම වකීමක් ඇති පුරවැසි සමූහයක් රටකට දායද වෙනවා.

මේ ලිපියේ ඇතැම් තැන් පරිවර්තනය කිරීම් වලදී සහ උපුටා ගැනීම් වලදී දෝෂ සහගත වී ඇති වෙන්න පුලුවන්.එසේ වී ඇතිනම් ඊට සමාව බජනය කරන අතරම , ඔබත් පහත සඳහන් මූලාශ්‍ර වලින් වැඩි දුර තොරතුරු පරිශීලනය කරන්න,


http://www.samabima.com/?p=17489
http://sinhala.constitutionalassembly.lk/
http://www.yourconstitution.lk/PRCRpt/PRC_english_report-A4.pdf
http://www.vikalpa.org/?p=30835


Constitution of Srilanka English Version
ශ්‍රී ලංකාවේ ආණ්ඩුක්‍රමය සහ දේශපාලනය ( අතුල විතානවසම්, දෙවන මුද්‍රණය 2010. page451,452)